غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۶۱
عجب در عربدهست امروز با من ترک مست من گریبانم به دست او و دامانش به دست من منم پر سرو و گل باغی ز فکر قد رخسارش که باشد…
شمارهٔ ۲۶۲
چه کاریست خوش دل به جانان سپردن چو افتد به جان کار دل جان سپردن به هرگام دشواریی پیشت آید نشاید ره عشق آسان سپردن چون آن…
شمارهٔ ۲۶۳
ای ماه که می نپرسی از من زانگاه که می نپرسی از من آوازه فکند در همه شهر بدخواه که می نپرسی از من شاهی تو گدا چگونه گوید …
شمارهٔ ۲۶۴
زلفت که رفت رونق مشک سیاه ازو مشکین شود نفس چو برآریم آه ازو دارد دل از عنایت تو چشم یک نگاه چندین مدار چشم عنایت نگاه ا…
شمارهٔ ۲۶۵
شد وقت گل به باده مرا طیلسان گرو با زاهدان به توبه چه دارم زبان گرو ماه زمین تویی چه عجب گر به نزد حسن ماه زمین برد ز مه…
شمارهٔ ۲۶۶
ای شده روی زمین زیر زمینم بی تو روی بنما که عجب بی دل و دینم بی تو نه تو را رحم که یکجا بنشینی با من نه مرا صبر که یکدم …
شمارهٔ ۲۶۷
ای ترک نازنین بشکن گوشه کلاه آشوب جان شاه شو و فتنه سپاه دریوزه جمال کنان از تو روز و شب گردند گرد خانه تو آفتاب و ماه ت…
شمارهٔ ۲۶۸
بر رخت گل گل که تأثیر شراب انداخته هست برگی چند گل بر روی آب انداخته کرده مهد از لاله و گل نرگس رعنای تو زیر مشکین سایه …
شمارهٔ ۲۶۹
بود جمله لطف آن زنخدان ساده ولی باشد آن غبغب از وی زیاده نه غبغب بلورینه جامیست گویی نهاده در او سیبی ازسیم ساده همانا ک…
شمارهٔ ۲۷۰
بر سر کویت ز من خشک استخوانی مانده پیش تیرت یادگار از من نشانی مانده در بیابان غمت تا رفته عقل و صبر و هوش چیست دل سرگشت…