غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱
زان نرنجم که ز خود کرده گرانت بینم زان برنجم که میان دگرانت بینم سیریت نیست ز عاشق که صدت عاشق هست دل برای صد دیگر نگران…
شمارهٔ ۲۳۲
ای پیک دوست پیش آ کت دست و پا ببوسم دستت جدا بگیرم پایت جدا ببوسم روی تو دیده چشمش روی تو را ببینم چشم تو دیده رویش چشم …
شمارهٔ ۲۳۳
ندیدم از دو چشمت شوختر چشم برند از مردمان دل چشم در چشم بود خاک درت کحل سعادت مکن آن سرمه را ضایع به هر چشم مرا با گریه …
شمارهٔ ۲۳۴
به ترک عاشقی ای پندگو مده پندم دلی که بگسلم از عشق با چه پیوندم ز عمر رفته مرا نیست حسرتی چندان جز آنکه عمر نه در عشق رف…
شمارهٔ ۲۳۵
یاد آن روزی که با خوبان سری میداشتم جان به جانانی و دل با دلبری میداشتم گر گلی میشد به باد بینیازی زین چمن عندلیبآس…
شمارهٔ ۲۳۶
طره از روی چو مه بگشا که بگشاید دلم یکدم از تنگی و تاریکی بر آساید دلم شد دلم خون و آید از مژگان فرو در کوی تو جز به کوی…
شمارهٔ ۲۳۷
ای زده نوبت غمت ناله صبحگاهیم سنگ جفای تو به سر گوهر تاج شاهیم من که کله نهادمی کج ز غرور سروری در سر بندگیت شد نخوت کج …
شمارهٔ ۲۳۸
شب از گریه چندان گهر سفته ام که تا روز غرق گهر خفته ام ولی چون تو را درنیاید به گوش چه سود این گهرها که من سفته ام به جم…
شمارهٔ ۲۳۹
به روز وصل پیاپی نمای دیدارم که تا ذخیره ایام هجر بردارم اگر نظاره روی توام شود روزی هزار شب به خیال رخت به روز آرم هزار…
شمارهٔ ۲۴۰
کیم من که وصلت تمنا کنم بدین دیده رویت تماشا کنم همین بس که از خود گرفته کنار میان سگان درت جا کنم عمامه مرا درد سر می د…