غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱۱
مراست بی رخ تو شادیی به غم نزدیک شبی و روزی در تیرگی به هم نزدیک شب فراق تو از حد گذشت کی باشد که آید این شب محنت به صبح…
شمارهٔ ۲۱۲
شکر آمد ز خنده تو به تنگ کوزه خود نبات زد بر سنگ روی تو پر صفا ز اشک من است گرچه از نم برآرد آینه زنگ صلح تو بیگناه خونر…
شمارهٔ ۲۱۳
از در بسته و دیوار بلند تو به تنگ آمده با در و دیوارم ازین غصه به جنگ گفته ای شب در ما چند زنی این نه درست از دل سخت تو …
شمارهٔ ۲۱۴
هرکس آرد دامن صلحت به چنگ بر سر اینست ما را با تو جنگ صحبت تنگ تو با بیگانگان آشنایان را همی آرد به تنگ محنت هجر تو پاید…
شمارهٔ ۲۱۵
مصطفایی به صفای دو رخ و لعل تو آل ابرو و خال سیاه تو هلال است و بلال صورت بینی سیمین تو انگشت نبی ست که رخت گشته دو نیم …
شمارهٔ ۲۱۶
بیا که فصل بهار است و محتسب معزول معاشران به فراغت به کار خود مشغول بیا بیا که صفا در پی صفاست همه حریف ساده، می بی غش و…
شمارهٔ ۲۱۷
در دهانت شک است و آن دو سه خال گرد لب نقطه هاست بر شک دال قاصرند از مثال قامت تو نخل بندان کارگاه خیال نیست مرغ هوای عشق…
شمارهٔ ۲۱۸
قد بدا الصبح علی اسعد فال و زقی الدیک علی اطیب حال ساقیا می گذرد وقت صبوح قدحی چند بده مالامال رنج مخمور شبانه نرود جز ب…
شمارهٔ ۲۱۹
ای پای دل ز زلفت در عنبرین سلاسل زین عنبرین سلاسل مشکل خلاصی دل آرد به هوش زنجیر آن را که گشت مجنون زنجیر تو ربوده هوش ه…
شمارهٔ ۲۲۰
شراب لعل بده ساقیا که یک دو سه دم رهم ز شغل سیه کاری دوات و قلم به دل که چون ورق نانوشته پاکیزه ست چرا کشم ز خیال دروغ و…