غزلیّات

از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۸۲

شعر

فهرست اشعار

بویی ز سر زلف به عالم نفرستاد کاندر پی او قافله غم نفرستاد تا طرّه او روز جهان را به شب آورد مهتاب رخش نور به عالم نفرست…

چون مرا بر رخ خوبت نظر افتاد آتش عشق توام در جگر افتاد پای چون در ره عشق تو نهادم در سرِ من هوس ترک سر افتاد جان ز من خو…

چه فتنه ای ست که ناگاه در جهان افتاد چه آتشی ست که اندر نهاد جان افتاد دل از میان غمت بر کنار بود ولیک به آرزوی کنار تو …

در میان چشم و دل خون اوفتاد راز ما از پرده بیرون اوفتاد چشم مستت دلربایی پیشه کرد فتنه ای در ربع مسکون اوفتاد پرتوی زد ع…

گل رنگ نگار ما ندارد بوی خوش یار ما ندارد ماییم و دیار بی نشانی کس میل دیار ما ندارد ما کار به کار کس نداریم کس کار به ک…

تا کی اندر طلبت دل به جهان در گردد بی سرو پا شده چون حلقه به هر در گردد شمع سان جان من از هجر لب شیرینت چون بگرید ز سر س…

دل نیست که در کوی تو در خاک نگردد جان نیست که از دست غمت چاک نگردد ز آیینه رخسار به یک سوفکن آن زلف نوری ندهد آینه تا پا…

از آن سنبل که بر گلنار دارد گل طبع مرا پر خار دارد ندارد گوییا قطعاً سَرِ ما سر زلفش که سر بسیار دارد خط سبزش به گرد لب …

شوریده دل ما سر بهبود ندارد سرگشته ما راه به مقصود ندارد از سوز من سوخته کس را خبری نیست آری چه کنم؟ آتش ما دود ندارد ای…

آن چه مشک است که در طرّه پرچین دارد وان چه حسن است که در طرّه مشکین دارد همچو خورشید ز دورش نتوان دید از آنک که چو خورشی…

۷/۲۹