غزلیّات

از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۸۲

شعر

فهرست اشعار

دوش در سودای او بر من به بیداری گذشت روز روشن گشت و بر من چون شب تاری گذشت از حساب زندگانی کی برد عمری که آن گاه در جان …

جان ما دوری ز خاک کوی جانان برنتافت کوی جانان از لطافت زحمت جان بر نتافت شعله ای زد شمع رویش هر دو عالم محو شد ذره بی تا…

آن سرو گل اندام که در زیر قبا رفت باماش عتابی ست ندانم چه خطا رفت آه از من بیدل که دل سوخته من عمری ست که گم گشت و ندانم…

شوق توام باز گریبان گرفت اشک دوان آمد و دامان گرفت سهل بود ترک دو عالم، ولی ترک رخ و زلف تو نتوان گرفت جان منی، بی تو نف…

رفت عمر و غم عشقش ز دل ریش نرفت هیچ کاری به مراد دلم از پیش نرفت آمد و زنده شدم رفت و بر آمد نفسم نفسی بیش نیامد نفسی بی…

هر شب از هجر تو تا روز نمی یارم خفت با کسی واقعه خویش نمی یارم گفت زیر پهلوی هر آن کس که پُر از خار بود همه شب هیچ شکی ن…

راز غم دوستان به کس نتوان گفت هرچه ببینند باز پس نتوان گفت ولوله شوق را هوا نتوان خواند غلغله عشق را هوس نتوان گفت در دل…

ماییم و غم عشق و سر کوی ملامت گم کرده ز بی خویشتنی راه سلامت شهری ست پر از فتنه و راهی ست پرآشوب نه روی سفر کردن و نه را…

دست ما کی رسد به بالایت خیز تا سر نهیم بر پایت بعد ازین تا که زندگی باشد سر ما و آستان سودایت ور نیابیم کام دل از تو جان…

از دوست به دشمن نتوان کرد شکایت کز یار جفا بِه که ز اغیار حمایت ور مدّعی از جور تو فریاد برآورد شکر است که ما از تو ندار…

۶/۲۹