غزلیّات

از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۸۲

شعر

فهرست اشعار

ای جبینت ماه و رویت آفتاب می فتد بر خاک کویت آفتاب گرد عالم هست سرگردان چو من روز و شب در جست و جویت آفتاب فتنه می یابد …

حدیث عشق میسّر کجا شود به کتابت که نام عشق بسوزد سر قلم ز مهابت زهی سعادت آن کس که پای بند کسی شد بریده از همه پیوند و خ…

چو گل بگشاد لب را در ملاحت زبان بگشاد بلبل در فصاحت گلستان تازه گشت و غنچه بشکفت وقاح الرَّقص و الاطیارُ ناحت سمن هشیار …

بس که جانم ز تمنّای رخ یار بسوخت دل هر سوخته بر زاری من زار بسوخت منِ آتش نفس اندر طلبش آه زنان هر کجا گام نهادم در و دی…

دل که از من گشت ناپیدا کجاست؟ یا رب آن شوریده شیدا کجاست؟ مدّتی شد تا ندیدم روی دوست من چنین تنها و او تنها کجاست؟ بی رخ…

این چه شمع است که در مجلس مستان برپاست وین چه شور است که از باده پرستان برخاست این چه نور است که اندیشه در او حیران است …

هر آن نفس که نه با دوست می زنی باد است خنک دلی که به دیدار دوستان شاد است مگر تو حور بهشتی بدین لطافت و حسن که این جمال …

یاقوت شکربار ترا لذّت قند است یک بوسه از آن لعل شکر بار به چند است؟ زنهار از آن غمزه عیّار که دایم با کیش کمان باشد و با…

عاشق سوخته دل زنده به جانی دگر است از جهانش چه خبر، کاو به جهانی دگر است بس که از خون دلم لاله خونین بشکفت هر کجا می نگر…

سر معشوق بر بالین ناز است سر عشّاق بر خاک نیاز است عذارت خستگان را جان فروز است جمالت بیدلان را دلنواز است غمت افتادگان …

۲/۲۹