مقطعات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
با ندیمانِ خوش و صحبتِ یاران لطیف خوش بود دامن صحرا و دف و چنگ و رباب به وصال خودم ار یار دمی بنوازد کنم از آتش سینه جگر…
شمارهٔ ۲
ای خجسته نهاد فرّخ رای روز نوروز بر تو میمون باد ای همای سعادت ابدی روزگارت همه همایون باد کمترین بنده تو جمشیدست کمترین…
شمارهٔ ۳
نوروز و عید و هفته و ایام و ماه و سال بر پادشاه صورت و معنی خجسته باد درهای شادی و طرب و عیش و خرّمی بر روی او گشاده و ب…
شمارهٔ ۴
گفتم به غم که از همه ابنای روزگار با من وفا کسی چو تو یاری به سر نبرد غم گفت چون کنم که غریبی و بی نوا بی مونسی چگونه تو…
شمارهٔ ۵
اگرچه یار تواند به سوی خسته، نظر ز روی لطف فکندن ولی نمیفکند چرا همیشه دل دشمنان کند خرم چرا مدام دل دوستان خود شکند مک…
شمارهٔ ۶
دوش در خواب جنان دید دو چشم بختم که دگر گلشن امّید من آراسته بود از گل و لاله جهان خرّم و آنگه به کنار دوست بنشسته و دشم…
شمارهٔ ۷
اگر به بند زمانه کسی شود محبوس ز حال او بنمایند مردم استفسار منم که گر به غلط چون کسی برد نامم هزار بار بگوید ز ترس استغ…
شمارهٔ ۸
به کنج مدرسهای کز دلم خرابترست نشستهام من مسکین بی کس درویش هنوز از سخن خلق رستگار نیاَم به بحر فکر فرو رفتهام ز طا…
شمارهٔ ۹
دلبرا به زین توقّع بود بر الطاف تو از جهانت برگزیدم یار خود پنداشتم چون ز بستان امیدت خار امّیدم دمید لاجرم نومید گشتم ب…
شمارهٔ ۱۰
کدام لطف که در شأن ما نکرد ایزد به صد زبان نتوانم که شکر آن گویم اگر نه در دل من یاد او بود شب و روز ز دل نفور شدم دست ا…