شمارهٔ ۹

از جهان ملک خاتون در دیوان اشعار - مقطعات

دلبرا به زین توقّع بود بر الطاف تو

از جهانت برگزیدم یار خود پنداشتم

چون ز بستان امیدت خار امّیدم دمید

لاجرم نومید گشتم بوستان بگذاشتم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۸

بعدیشمارهٔ ۱۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید