ناوبری
حساب کاربری
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
ای که از عدل تو در مُلک جهان در میان میش و گرگ است آشتی این روا باشد که در ملک دلم شحنهٔ جور و جفا بگماشتی خود نمی‌گویی …
هرچند که بر جُوی ندارم قدرت لیکن نخرم همه جهان را به جوی گر جمله جهان ز آب طوفان گیرد چون نوح به دست ماست دریا به جوی