غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۵۱
از آن زمان که من آن روی چون قمر دیدم دل ضعیف خود از عشق بی خبر دیدم حلاوتی که در آن چهره نگارین است قسم به جان تو در ماه…
شمارهٔ ۹۵۲
دوش رویش به خواب میدیدم روشنش همچو آب میدیدم در شب تار محنت هجران چشمهٔ آفتاب میدیدم شکر معبود کردمی که رخش یک زمان ب…
شمارهٔ ۹۵۳
بیمست که از دست تو فریاد برآرم یا روی ز جور تو به ملکی دگر آرم تا کی ز جفاهای تو ای شوخ ستمگر از دیده من غمزده خون جگر آ…
شمارهٔ ۹۵۴
من امشب با سر زلفش سر و کاری عجب دارم اگر دستم بود بر وی ز شَستش دست نگذارم توی فارغ نمیدانم ز حال من چرا باری من بیچار…
شمارهٔ ۹۵۵
باد صبا خدا را بگذر سوی نگارم عمری بگو به سختی در هجر میگذارم گر باز حال زارم پرسد ز تو خدا را با او بگو که تا کی داری …
شمارهٔ ۹۵۶
نگارا از فراقت سخت زارم به سختی روزگاری میگذارم نه خور دارم نه خواب از عشق رویت چو زلف تو پریشان روزگارم چو ابروی تواَم…
شمارهٔ ۹۵۷
تو میدانی که جز تو کس ندارم بدین امید روزی میگذارم نمیدانم چرا چون زلف خوبان مسلمانان پریشان روزگارم دل از دستم برفت …
شمارهٔ ۹۵۸
ز هجر روی تو یارا به کام اغیارم روا مدار که از دیده خون دل بارم به بوی وصل تو عمریست تا من مسکین به جان تو که درین آرزو …
شمارهٔ ۹۵۹
در حسرت روی آن نگارم خون جگر از دو دیده بارم پایم به غم زمانه در بند از دست برفت کار و بارم از دست جفای چرخ باری آشفته چ…
شمارهٔ ۹۶۰
من به لطفت امید میدارم مگر از غم کنی سبکبارم چون ندارم بجز تو کس به جهان ضایع از لطف خویش مگذارم ماه من جلوه داد در چشم…