غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۹۱
بگو تا کی چنین دربندی ای دل چو از عشقش نداری هیچ حاصل دلم در شَست زلفت گشت پابند بگو آخر چه شاید کرد با دل دل ما را نصیح…
شمارهٔ ۸۹۲
من بی دل چه کنم پیشِ که گویم غم دل که ز عشق تو بجز غصّه ندارم حاصل ای صبا حال دل من بر دلدار بگوی که جهانی ز غم عشق تو ش…
شمارهٔ ۸۹۳
تا جای گرفتهای تو در دل کار دل خسته گشت مشکل خالی ز تو نیستم زمانی تا چند شوی ز بنده غافل جز بندگیت هوس ندارم هستم به گ…
شمارهٔ ۸۹۴
مرا عشقت نه امروزست در دل که مهرت را سرشتهستند با گل تو نیز ای بی وفا نامهربان یار مباش آخر ز حال بنده غافل دل دیوانه گ…
شمارهٔ ۸۹۵
ای برده آتش رخ تو آب و رنگ گل با روی تو چرا بودم راه سوی گل با نکهت دو زلف تو عنبر چه میکنم با روی تو کجا برم ای دوست ب…
شمارهٔ ۸۹۶
تا کی کنم ای دوست به درد تو تحمّل دریاب دلم را و مکن بیش تعلّل رحمی کن و بر حال من خسته ببخشای تا چند کنی بر من سرگشته ت…
شمارهٔ ۸۹۷
آن مرغ که بود زیرکش نام افتاده به هر دو پای در دام در بند بلا فتاد از آغاز تا خود به کجا رسد سرانجام آیا تو کجا و ما کجا…
شمارهٔ ۸۹۸
به زلف سرکش شوریده چون شام کشیدهست او جهانی را در آن دام به روی چون صبوح باده نوشان مسلمانان که دیده صبح با شام ندیده ن…
شمارهٔ ۸۹۹
برنمیآید مرا زان لعل جان افزای کام وز شراب عشق او چون چشم او مستم مدام چون صراحی میرود خون دلم از جور یار دایماً سرگشت…
شمارهٔ ۹۰۰
ای رخت همچو صبح و زلف چو شام نیست بی روی تو مرا آرام سرو نازا گذر کن اندر باغ تا کنم پیش قامت تو قیام راست گفتم به سرو ب…