غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۰۱
چون تو طبیب دردی درد تو با که گویم درمان درد دوری ای دلبر از که جویم آبم ببرد عشقت بر باد داد عمرم از آتش فراقت کمتر ز خ…
شمارهٔ ۱۱۰۲
درد دل خویش با که گویم درمان دل خود از که جویم بی روی تو اوفتان و خیزان سرگشتهٔ زلف تو چو گویم جانم به لب آمد از فراقت د…
شمارهٔ ۱۱۰۳
در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم مجنون صفت همیشه به کوه و کمر رویم راهیست پیچ پیچ چو زلف بتان دراز آن به بود که با رخ او…
شمارهٔ ۱۱۰۴
دل را به بوی وصل تو دادیم و میرویم داغ غمت به سینه نهادیم و میرویم دل در شکنج زلف تو بستیم و در غمت خون دل از دو دیده …
شمارهٔ ۱۱۰۵
یارب که تو بگشای در بسته به رویم یارب نظری کن ز سر لطف به سویم دلبسته و تن خسته ز دردیم همیشه دانی تو همه حال دل من چه ب…
شمارهٔ ۱۱۰۶
تا به چند از رخ زیبای تو مهجور شویم در غم روی چو مهتاب تو مشهور شویم به امیدی که دوایی بکند درد مرا خوش طبیبیست بیا تا ه…
شمارهٔ ۱۱۰۷
پیش چوگان جفایت صنما چون گویم قصّهٔ درد خود و جور تو را چون گویم چون طبیب از من بیچاره ملولست مدام چارهٔ درد دل خسته چرا…
شمارهٔ ۱۱۰۸
از وصل دری گشا به رویم کاشفته به روی تو چو مویم گر لطف و کرم کنی توانی ور جور و جفا کنی چه گویم از بادهٔ عشق مست گردد گر…
شمارهٔ ۱۱۰۹
بهار آمد بیا تا خوش برآییم ز دیگر عاشقان ما بر سر آییم گل رویت یکی، بلبل فراوان دو بلبل بر گلی خوشتر سراییم گل رویت چو پ…
شمارهٔ ۱۱۱۰
چو با مهر رخ او آشناییم چرا ای جان و دل از تو جداییم تو سلطانی نظر کن سوی درویش چو در کوی وصال تو گداییم نه مرد عشق بازا…