غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۹۱
با سرو قد تو عشق بازیم یارب برسد که ما نبازیم گر حکم کنی به جانم ای جان جان را چه محل که سر ببازیم از شوق لبت چو آب حیوا…
شمارهٔ ۱۰۹۲
تا به کی در غم عشق تو چنین درسازیم زآتش مهر رخ دوست چو زر بگدازیم شمع جمعی تو و پروانه بیچاره منم با میان آی که تا در قد…
شمارهٔ ۱۰۹۳
دلا تا کی به درد او بسازیم چو زر در بوتهٔ هجرش گدازیم خیالش دایماً مهمان دل شد بیا تا برگ مهمانی بسازیم سهی سروا مکن زین…
شمارهٔ ۱۰۹۴
بگو تا چند خون دل به غم در ساغر اندازیم ز هجر روی آن دلبر ز دیده گوهر اندازیم به جان آمد دلم باری ز هجر یار غم خوردن بیا…
شمارهٔ ۱۰۹۵
صبا رسید و رسانید بوی یار قدیم به سان عنبر تر میدهد ز لطف نسیم دماغ جان چو معطّر شدم ز باد صبا یقین شدم که پراکنده گشت …
شمارهٔ ۱۰۹۶
گر نسیم کوی او دارد مسلمانان نسیم جان همی باید فدا کردن نسیمش را نه سیم روزگارم بس مشوّش کردهای چون زلف خود بی تو در تن…
شمارهٔ ۱۰۹۷
چون صبا از زلف یارم هر سحر آرد نسیم جان و دل خواهم کنم ایثار پای او نه سیم جان چه باشد دل که گوید در جهان نامش مبر زآنکه…
شمارهٔ ۱۰۹۸
ما خود ز کهایم و از کدامیم در زمره عاشقان چه نامیم چون مرغ اسیرِ پَر شکسته در شَست دو زلف تو به دامیم در فرض دعای دولت …
شمارهٔ ۱۰۹۹
ما ندانیم که کِشتی غمت را رانیم نام تو ورد زبانست و ز جانت خوانیم گرچه ملّاح جهانیم به دریای غمت چون وزد باد جفای تو به …
شمارهٔ ۱۱۰۰
چه دردست این که درمانش ندانیم چه بحرست این که پایانش ندانیم نهال سروی اندر چشم ما رُست که قطعاً ره به بستانش ندانیم طبیب…