غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۰۱
سرو قد تو رسته روان بر کنار چشم گه بر سرش نشانم و گه در کنار چشم بر روی تو نظر نتوانیم بعد از این تا بر رخت ز ما ننشیند …
شمارهٔ ۱۰۰۲
صد ازین جور و جفا گر ز برای تو کشم همچنان سر همه در پای رضای تو کشم بس غم و درد که از جور تو بر جان منست این همه درد به …
شمارهٔ ۱۰۰۳
من اندر کار عشقش چند کوشم قبای سبز صبرش چند پوشم به فریاد دلم رس کز غم تو گذشت از سقف میناگون خروشم به جان آمد دلم از در…
شمارهٔ ۱۰۰۴
دوش میرفت دوش بر دوشم زد بُطر آن مه کله پوشم صبحگاهش به خواب میدیدم که به ناز آمدی در آغوشم آنچنان بی خبر شدم در خواب …
شمارهٔ ۱۰۰۵
تا چند زنی تیغ جفا بر دل ریشم زین بیش نماندهست مرا طاقت نیشم رحمی بکن و بر من دل خسته ببخشای وز دل نمک جور از این بیش م…
شمارهٔ ۱۰۰۶
ز زلفت بو نمییابد دماغم به خون دیده میسوزد چراغم مرا در دل بُد این پیکان هجران نهادی از جفا بر سینه داغم چو شادی از وص…
شمارهٔ ۱۰۰۷
ز گل با روی تو باشد فراغم چرا با روی تو باشد مرا غم نبینم غیر رویت در جهان روی تویی در عالم ای چشم و چراغم بسی داغ فراقت…
شمارهٔ ۱۰۰۸
ای شده غم یار من، من شدهام یار غم غم شده غمخوار من، من شده غمخوار غم مونس و غمخوار من جز غم عشق تو نیست بو که بچینم گلی…
شمارهٔ ۱۰۰۹
همی پرسی که چونی در فراقم چه میپرسی ز خورد و خواب، طاقم دل و هوش او چنان بربود یکسر به چشم شوخ و ابروهای طاقم در وصلم ب…
شمارهٔ ۱۰۱۰
کنون عمری که سرگردان عشقم غریق بحر بی پایان عشقم علاج درد ما را چارهای ساز ز الطافت که من نالان عشقم خدا را با طبیب من …