غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۹۱
بگفتی هم شبی جانا نظر بر حالت اندازم ز روی مردمی یک دم به حال دوست پردازم بیا دست دلم گیر و شبی از وصل ای دلبر میان جان …
شمارهٔ ۹۹۲
مدّتی تا به غم حال جهان میسازم شرح حالی ز سر شوق همی پردازم چون کبوتر بچه کاو در وطنش انس گرفت به سر کوی تمنّای تو در پ…
شمارهٔ ۹۹۳
خداوندا بده عمری درازم ز لطف بی دریغت مینوازم تو چون بیچارگان را چاره سازی شدم بیچاره آخر چاره سازم ز هر چیزی که دانم ب…
شمارهٔ ۹۹۴
لب تشنه لعل تواَم آبی مگر ارزم مخمورم از آن لعل شرابی مگر ارزم کردم ز تو ای دوست سؤالی ز سر عجز اندیشه بفرمای جوابی مگر …
شمارهٔ ۹۹۵
ز دیده خون دل تا چند ریزم ز دست هجر تو تا کی گریزم دلم در کوی تو گم گشت ناگاه بگو خاک درت تا چند بیزم مرا طالع ز وصلت نی…
شمارهٔ ۹۹۶
مرا در دل همی آمد که با عشقت نیامیزم ز دست جور تو جانا به صد فرسنگ بگریزم ولی خیل خیال تو دو اسبه تاختن گیرد کجا باشد مر…
شمارهٔ ۹۹۷
نیست بر دولت وصل تو شبی دسترسم از سر لطف خود ای دوست به فریاد رسم نیست ما را بجز از لطف تو فریادرسی نبود جز غم و اندوه ج…
شمارهٔ ۹۹۸
چنین بی یار و دل تا چند باشم به دام زلف او پابند باشم ز دست باد بفرستم سلامی به پیغامی ز تو خرسند باشم بگردیدی ز عهدم تا…
شمارهٔ ۹۹۹
اگر با دولتت پاینده باشم به پیش بندگانت بنده باشم بنازم پیش جانت تا بمیرم بمیرم پیش تو تا زنده باشم رسم از دولت وصلت به …
شمارهٔ ۱۰۰۰
تو شمعی و منت پروانه باشم به عشقت در جهان افسانه باشم اسیر غم به یاد آشنایی ز وصلت تا به کی بیگانه باشم مسلسل مانده در ز…