رباعیات

از مجموعه اشعار سید حسن غزنوی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۹۷

شعر

فهرست اشعار

چون باز رهد ز غصه جان پاکم مگری چو زنان که بهر تو غمناکم من خنگ سوار کرده افلاکم خاکش برسر که سر نهد بر خاکم

در دست یک ستمگر افتاد دلم در پای غمش به سر در افتاد دلم هر بار به دام مومنی افتادی این بار به دام کافر افتاد دلم

نزدیک تو ای از همه کس کم که منم کس نیست چنین خسته و در هم که منم بر تو چه گره زنم در آن تو که توئی وز من چه گشاید اندرین…

یارب ز تو آنچه من گدا می خواهم افزون ز هزار پادشا می خواهم هر کس ز در تو حاجتی می خواهد من آمده ام از تو ترا می خواهم

از عمر که بگذشت بلا می بینم وز چرخ که برکشد جفا می بینم از هجر در این میان وفا می بینم باری ز کسان بین که چها می بینم

تا عمر بود به دل هوای تو کنم تاج سر خود ز خاک پای تو کنم ای برده مرا بر آسمان همچو دعا والله که زمین پر از ثنای تو کنم

رفتیم و گرانی ز وصالت بردیم در دیده نمونه جمالت بردیم تا مونس هر دو یادگاری باشد دل را به تو دادیم و خیالت بردیم

تا چنگ بر آن سنبل پرتاب زدیم وز چهره به نام تو زر ناب زدیم زنهار خیال را به مهمان به فرست کز آتش دل خانه چشم آب زدیم

سر کوفته در پای بلا می گردیم دل رفته ز جان نیز جدا می گردیم آفاق زعافیت همی موج زند مادر طلب بلا چرا می گردیم

بدخواه تو گفت ای ملک هفت اقلیم چون موی شدم کنون نترسم از بیم آگاه نبوده بود آن دیو رجیم کز تیر شهاب وش کنی موبدو نیم

۱۴/۲۰