رباعیات
از مجموعه اشعار سید حسن غزنوی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
ای زلف تر از سوسن و گل مفروش وی سوسنت از آب و گلت از آتش می ده که بر آن سوسن و گل آید خوش گلرنگ شراب از قدح سوسن وش
شمارهٔ ۱۱۲
از خاک درت ساخته ام مفرش خویش بر خیره به باد داده عمر خوش خویش بنمای به من تو آن رخ مهوش خویش هان تا نبرم آب تو از آتش خ…
شمارهٔ ۱۱۳
گه بر رخ آن مهرگیا بازم عشق گه برسر آن زلف دو تا بازم عشق سرتاپایش ز یکدگر خوبتر است حیران شده ام که بر کجا بازم عشق
شمارهٔ ۱۱۴
خواهی که چو بلبل نهدت گفت محل چون باز بدو ز چشم خونین اول مغرور مشو چو طوطی از یک دو جدل چون کبک بکردی سر خود زیر بغل
شمارهٔ ۱۱۵
زین یک دو سه پیمانه میازار ای دل گرمی بخرندت نشوی خوار ای دل هر چیز که شد بهاش بسیار ای دل اندک تر گرددش خریدار ای دل
شمارهٔ ۱۱۶
چشم از نظری هلاک تو جست ای دل جان دست به خون تو فرو شست ای دل در زلف منم از آنچه بودی هرگز هر جا که روی بخت تو باتست ای …
شمارهٔ ۱۱۷
از علم و عمل چشم و چراغی دارم وز خاطر خود شکفته باغی دارم در عهده آن نیم که فردا چه شود حالی ز همه جهان فراغی دارم
شمارهٔ ۱۱۸
ای طایفه را چو خویشتن دانستم خون را می و ژاژ را سخن دانستم چون تجربه چشم خردم باز گشاد جمله نه چنان بود که من دانستم
شمارهٔ ۱۱۹
ای چرخ فلک قد بخم از زلف توام در دوخته تا جامه ماتم ز توام با این همه هر تیغ که داری بگذار گر از تو سپر بیفکنم همچو توام
شمارهٔ ۱۲۰
تا از تف سینه قبله زردشتیم در عشق تو محراب هزار انگشتیم تو فارغ و ما خویشتن از غم کشتیم سبحان الله چگونه پشتاپشتیم