رباعیات

از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۵۵۵

شعر

فهرست اشعار

گفتی که به فریاد رسی یک بارم زنهار دهی گره چو افتد در کارم فریاد اگر چنین رسی فریادم زنهار اگر چنین دهی زنهارم

دی گفت ز روی آزمون دلدارم دل بَرداری ز من چنین پندارم گفتم دل کو من از کجا دل ز کجا آن دل که ندارم از تو چون بردارم

تا چند دریغ قلم رانده خورم تا کی غم نامه‌های ناخوانده خورم از عمر گذشته بس که حسرت خوردم روزی دو غم این نفس مانده خورم

بر من چو گذر کند بت کشمیرم در دیده قیاس چشم مستش گیرم بگذشت و به چشم خشم در من نگریست دلدار که پیش خشم چشمش میرم

نز روزهٔ فرض و مستحب می‌ترسم نز سنت با رنج و تعب می‌ترسم از گرْسنگی روزه نمی‌ترسم لیک از خوردن و خفتن به شب می‌ترسم

تا چند جفای این غم آباد کشم و آزار ز هر بنده و آزاد کشم گوئی شدم آفریده تا مدت عمر از هر که شد آفریده بیداد کشم

زین دام بلا که در وی افتاد دلم بس در که به روی فتنه بگشاد دلم در عشق کسی که جوی خون می‌راند خون راند ز چشم من که خون باد…

از بس که رسد زخم غمت سوی دلم با درد تو درساخته شد خوی دلم هر بام چو شام در نماز آرم روی سوی در و بام تو بود روی دلم

شمعم که ز تست جانم ای جانانم بی سوز تو زیست یک نفس نتوانم گر باد وزد بر تو بمیرم در دم ور دور شوی زمن برآید جانم

ترسم که شبی سحر دعایی بکنم وز سوز به گریه، های هایی بکنم بیداد تو پیش دادگر بردارم وز بی خبری ترا دعاِی بکنم

۵۴/۵۶