رباعیات
از مجموعه اشعار مجد همگر در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۲۱
در عشق توام نه صبر برخاست نه دل بی روی توام نه عقل پیداست نه دل این غم که مراست کوه قاف است نه غم وان دل که تراست سنگ خا…
شمارهٔ ۵۲۲
برخیز که غنچه در قِماط است ای دل در هر چمن از لاله بساط است ای دل آنرا بنشان پیش که من دانم و تو امروز که موسم نشاط است …
شمارهٔ ۵۲۳
این عمر کزو هست ملالی حاصل بگذشت و نگشت جز وبالی حاصل افسوس که ناچار همی باید مرد نا کرده در این جهان کمالی حاصل
شمارهٔ ۵۲۴
آنکو رقم قضا بزد پیش از عقل هرگز ندهد غنیمتی بیش از عقل از عقل توانگری طلب کن نه ز مال درویش ز مال به که درویش ز عقل
شمارهٔ ۵۲۵
از عشق عنا یافتم از مهر الم از یار جفا دیدم و از دوست ستم از کرده و گفته مینیارم دم زد کز کرده گناه آمد و از گفته الم
شمارهٔ ۵۲۶
این کوزه که پر آب حیات است مدام هر دم که لبت گردد از او نوش آشام هم کام تو یابد از لبش آب حیات هم آب حیات از لب تو یابد …
شمارهٔ ۵۲۷
هر آه که من به صبحگاهی زدهام زان آتشی اندر دل ماهی زدهام در خواب اگر دلت بترسد تو بدان کآن لحظه من از سوز دل آهی زدها…
شمارهٔ ۵۲۸
من نیستم آن کسی که هستی طلبم یا کام دل از هواپرستی طلبم ما را غم هشیاری و تنهائی کشت معذورم اگر شراب و مستی طلبم
شمارهٔ ۵۲۹
دوش از تو چو ناامید برگردیدم بالین ز سرشک دیده پر خون دیدم تا روز ز فرقت تو بر بستر درد چون مار میان بریده میپیچیدم
شمارهٔ ۵۳۰
هر چند که در تو بیشتر مینگرم بیش است به دیدن تو میل نظرم چون تشنه در خوابم لب بر لب آب هر چند که بیش میخورم تشنهترم