غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۸۱
شبی که دل به برم یاد زلف دلبر کرد دماغ جان مرا تا سحر معطر کرد خیال دانهٔ خال مهی اسیرم ساخت که صید مرغ دل از جعد دام گس…
غزل شمارهٔ ۱۸۲
نرگس که فلک چشم و چراغ چمنش کرد چشم تو سرافکنده به هر انجمنش کرد تا غنچه به باغ از دهن تنگ تو دم زد عطار صبا مشک ختن در …
غزل شمارهٔ ۱۸۳
چشم مستش نه همین غارت دین و دل کرد که به یک جرعه مرا بی خود و لایعقل کرد چشم بد دور ازین فتنه که عاقل برخاست که به یک جل…
غزل شمارهٔ ۱۸۴
از بناگوش تو هر شب گله سر خواهم کرد شب خود را به همین شیوه سحر خواهم کرد مو به مو بندهٔ آن زلف سیه خواهم شد سال ها خواجگ…
غزل شمارهٔ ۱۸۵
بیدادگر نگارا تا کی جفا توان کرد پاداش آن جفاها یک ره وفا توان کرد بیگانه رحمت آورد بر زحمت دل ما کی آنقدر تطاول با آشن…
غزل شمارهٔ ۱۸۶
نه حسرت وصالش از دل به در توان کرد نه صبر در فراقش زین بیشتر توان کرد تا وقت باز گشتن چندی عزیز باشی یک چند از آن سر کو …
غزل شمارهٔ ۱۸۷
زلف پر چین تو مشاطه شبی شانه نکرد که دو صد خون به دل محرم و بیگانه نکرد خرمنی نیست که غمهای تو بر باد نداد خانهای نیست …
غزل شمارهٔ ۱۸۸
هر گه که ناوکی ز کمانت کمانه کرد اول شکاف سینهٔ مرا نشانه کرد دستی که بر میان وصال تو میزدم تیغ فراق منقطعش از میانه کر…
غزل شمارهٔ ۱۸۹
ای خوشا رندی که رو در ساحت میخانه کرد چارهٔ دور فلک از گردش پیمانه کرد سال ها کردم به صافی خدمت میخانه را تا می صاف محب…
غزل شمارهٔ ۱۹۰
نرخ یک بوسه گر آن لعل به صدجان میکرد مشتری فکر خریداریاش آسان میکرد تلخ کام از لب شیرین بتی جان دادم که به یک خنده جه…