غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۷۱
کسی که در دل شب چشم خون فشان دارد بیاض چهرهاش از خون دل نشان دارد ز پرده راز دلم عشق آشکارا کرد که شعله را نتواند کسی ن…
غزل شمارهٔ ۱۷۲
چراغی کاین همه پروانه دارد یقین کز سوز ما پروا نه دارد نه چشمش مردمان را سرخوشیهاست خوشا دوری که این پیمانه دارد ز زنجی…
غزل شمارهٔ ۱۷۳
هر کس که به دل حسرت پیکان تو دارد آسایشی از جنبش مژگان تو دارد گل چاک زد از شوق گریبان صبوری تا آگهی از چاک گریبان تو دا…
غزل شمارهٔ ۱۷۴
گر نه آن زلف سیه قصد شبیخون دارد پس چرا دل همه شب حال دگرگون دارد من و نظارهٔ باغی که بهاران آنجا خاک را خون شهیدان تو گ…
غزل شمارهٔ ۱۷۵
این چه تابی است که آن حلقهٔ گیسو دارد که دل هر دو جهان بسته یک مو دارد نقد یک بوسه به صد جان گران مایه نداد داد از این س…
غزل شمارهٔ ۱۷۶
غلام آن نظربازم که خاطر با یکی دارد نه مملوکی که هر ساعت نظر با مالکی دارد مسلم نیست عمر جاودان الا وجودی را که از زلف ر…
غزل شمارهٔ ۱۷۷
مهره توان برد، مار اگر بگذارد غنچه توان چید، خار اگر بگذارد با همه حسرت خوشم به گوشهٔ چشمی چشم بد روزگار اگر بگذارد کام …
غزل شمارهٔ ۱۷۸
کسی پا به کوی وفا میگذارد که اوّل سری زیر پا میگذارد لبی تشنه لب داردم چون سکندر که منّت بر آب بقا میگذارد دلی باید ا…
غزل شمارهٔ ۱۷۹
دل نام سر زلف ترا مشک ختا کرد الحق که در این نکته غلط رفت و خطا کرد مژگان تو دل را هدف تیر ستم ساخت ابروی تو جان را سپر …
غزل شمارهٔ ۱۸۰
دوش زلف سیهت بندهنوازیها کرد دل دیوانه به زنجیر تو بازیها کرد آتش چهرهٔ تو مجمرهسوزیها داشت عنبرین طرهٔ تو غالیهسا…