غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۵۱
تا سوی من آن چشم سیه را نگه افتاد از یک نگهش دل به بلایی سیه افتاد من بندهٔ آن خواجه که با مژدهٔ عفوش هر بنده که بر خواس…
غزل شمارهٔ ۱۵۲
دل به ابروی تو ای تازه جوان باید داد بوسه بر تیغ تو باید زد و جان باید داد شمهای از خط سبز تو بیان باید کرد گوشمالی به …
غزل شمارهٔ ۱۵۳
لعل تو به سر چشمهٔ زمزم نتوان داد این مهر خدا داده به خاتم نتوان داد عشاق تو را زجر پیاپی نتوان کرد مستان تو را جام دماد…
غزل شمارهٔ ۱۵۴
روزی که خدا کام دل تنگ دلان داد کام دل تنگ من از آن تنگدهان داد گفتم که مرا از دهنت هیچ ندادند خندید که از هیچ که را به…
غزل شمارهٔ ۱۵۵
مصوری که تو را چین زلف مشکین داد ز مشک زلف تو ما را سرشک خونین داد فدای خامهٔ صورت گری توان گشتن که زیب عارضت از خط عنبر…
غزل شمارهٔ ۱۵۶
همان که چشم تو را طرز دلربایی داد دل مرا به نگاه تو آشنایی داد پس از شکستن دل کام دادیام آری به تن درست نباید که مومیا…
غزل شمارهٔ ۱۵۷
مشاطه تا به روی تو زلف دوتا نهاد بس مرغ دل که پای به دام بلا نهاد بی چون اگر گناه شمارد نگاه را پس در رخ تو این همه خوبی…
غزل شمارهٔ ۱۵۸
ای کاش پی قتل من آن سیم تن افتد شاید که نگاهش گه کشتن به من افتد صد تیشه بباید زدنش بر دل هر سنگ تا سایهٔ شیرین به سر کو…
غزل شمارهٔ ۱۵۹
هر سر که به سودای خط و خال تو افتد چون سایه همه عمر به دنبال تو افتد واقف شده از حال شهیدان تو در حشر هر دیده که بر نامه…
غزل شمارهٔ ۱۶۰
فرخنده شکاری که ز پیکان تو افتد در خون خود از جنبش مژگان تو افتد داند که چرا چاک زدم جیب صبوری هر دیده که بر چاک گریبان …