غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۰۱
نفس نامسلمانم از گنه پشیمان شد راهبی به راه آمد کافری مسلمان شد دانههای خال او دام راه آدم گشت حلقههای موی او مار حلق …
غزل شمارهٔ ۲۰۲
تا صورت زیبای تو از پرده عیان شد یک باره پری از نظر خلق نهان شد گر مطرب عشاق تویی رقص توان کرد ور ساقی مشتاق تویی مست تو…
غزل شمارهٔ ۲۰۳
هر جان که بر لب آمد، واقف از آن دهان شد هر سر که از میان رفت، آگاه از آن میان شد هر دوستی که کردم تاثیر دشمنی داد هر خون…
غزل شمارهٔ ۲۰۴
آن که در عشق سزاوار سر دار نشد هرگز از حالت منصور خبردار نشد نقشی از پرده ایجاد پدیدار نشد کز تماشای رخت صورت دیوار نشد …
غزل شمارهٔ ۲۰۵
کو جوانی که ز سودای غمت پیر نشد کو وجودی که ز جان در طلبت سیر نشد مالکی نیست که در عهد تو مملوک نگشت کشوری نیست که در دس…
غزل شمارهٔ ۲۰۶
زان غنچهدهان دلم به تنگ آمد وز دیده سرشک لاله رنگ آمد هر گوشه که گوش دادم از عشقش آواز نی و نوای چنگ آمد بس چنگ زدم به …
غزل شمارهٔ ۲۰۷
تا خیل غمش در دل ناشاد من آمد هر جا که دلی بود به امداد من آمد سودای سر زلف کمندافکن ساقی سیلی است که در کندن بنیاد من آ…
غزل شمارهٔ ۲۰۸
ز اختران جگرم چند پر شرر ماند خدا کند که نه خاور نه باختر ماند ز شام گاه قیامت کسی نیندیشد که در فراق تو یک شام تا سحر م…
غزل شمارهٔ ۲۰۹
گر بدین گونه سر زلف تو افشان ماند هر چه مجموعه دل هاست پریشان ماند چو درآید خم زلف تو به چوگان بازی ای بسا گوی که در حسر…
غزل شمارهٔ ۲۱۰
با وجود نگه مست تو هشیار نماند پس از این ساقی خود باش که دیار نماند در خور دولت بیدار نگردد هرگز آن که شب تا سحر از عشق …