رباعیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۴۱
ای فیض بیا که عزم میخانه کنیم پیمان شکنیم و می به پیمانه کنیم دل در ره عشوههای ساقی فکنیم جان در سر غمزهای جانانه کنیم
رباعی شمارهٔ ۴۲
نیک است بکس بخویش نیکی کردن آزار کسست خویشتن آزردن القصه بخویش میکنی آنچه کنی نیکی و بدی بکس نشاید کردن
رباعی شمارهٔ ۴۳
ای فیض بس است آنچه خواندی بس کن از هیچ فن اندرز نماندی بس کن تا قوت گفتگوی بودت گفتی اکنون که ز گفتگوی ماندی بس کن
رباعی شمارهٔ ۴۴
ای فیض بیا بجانب حق رو کن این روی و ریای خلق را یکسو کن کاری که بمیزان خدا ناید راست بر هم زن و با جهانیان یک رو کن
رباعی شمارهٔ ۴۵
شادی و طرب به غم سرائی میکن تحصیل نوا به بینوائی میکن بنشین که ترا برگ شود بی برگی بر مسند فقر پادشاهی میکن
رباعی شمارهٔ ۴۶
مهرت به سرشته حق در آب و گل من جا کرده چو جان به تن در آب و گل من از مهر علی و مهر اولاد علی است محصول دو عالم من و حاصل…
رباعی شمارهٔ ۴۷
مستم ز ندای لا اله الا هو هستم ز برای لا اله الا هو این مستی من ز لا اله الا هو جانم بفدای لا اله الا هو
رباعی شمارهٔ ۴۸
دیدیم جمال لا اله الا الله دیدیم جلال لا اله الا الله از دوزخ و از بهشت آزاد شدیم جستیم وصال لا اله الا الله
رباعی شمارهٔ ۴۹
ای فیض بسی موعظه گفتی گفتی بس گوهر بینظیر سفتی سفتی یک خفته ز گفته تو بیدار نشد احسنت کزین فسانه گفتی خفتی
رباعی شمارهٔ ۵۰
یا رب جان را غذای دانش دادی دل را دادی ز فیض دانش شادی توفیق عمل بعلم هم نیز بده آن هم تو معید نعم و هم بادی