رباعیات

از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۵۵

شعر

فهرست اشعار

از صحبت خلق سخت دلتنگ شدم وز دمها چون آینه در زنگ شدم بس نام نکوی بی مسمی دیدم از نام نکوی خویش در ننگ شدم

اینجا پاداش هر چه کردم دیدم اینجا محصول هرچه کشتم دیدم موقوف قیامت نیم اینجا همه شد اعمال و جزا بیکدگر سنجیدم

دیدم دیدم که هرچه کردم کردم دیدم دیدم که هرچه کشتم چیدم از چهره جان غبار تن چون رفتم دیدم دیدم که پای تا سر دیدم

یکچند بگرد خویشتن گردیدم یکچند ز این و آن خبر پرسیدم آخر بدر خویش بدیدم مقصود دیدم دیدم که آخرین در دیدم

در بحث بسی بگفتگو پیچیدم بس قشر سخن شنیدم و فهمیدم چون مغر رسید و سر بیگانه نداشت خود گفتم و خود شنیدم و خود دیدم

کی باشد و کی بحال خود پردازم کی باشد و کی جهاز عقبی سازم کی باشد و کی ز خویش بیگانه شوم کی باشد و کی تن و روان در بازم

کو همت عالئی که تا پست شوم کو نیستی ز خویش تا هست شوم کی می‌گذرد به عاقلی عمر عزیز ای عشق بیار باده تا مست شوم

حیران خودم که از کجا می‌آیم از بهر چه آمدم چرا می‌آیم خواهم بکجا رفت چه از مردودی نی دوزخ و نی بهشت را می‌آیم

از نور نبی واقف این راه شدیم وز مهر علی عارف الله شدیم چون پیروی نبی و‌ آلش کردیم ز اسرار حقایق همه آگاه شدیم

از شرم گناه شاید از خون گریم از ابر بهار بر خود افزون گریم اشکی باید که نامه‌ام شسته شود چون عمر وفا نمی‌کند چون گریم

۴/۶