غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۲۱
مرد آن باشد که چون او را رهی بنموده شد در همان ساعت بیای همتش پیموده شد مرد آن باشد که چشم و گوش و دست و پای او جمله در …
غزل شمارهٔ ۳۲۲
بوی رحمان از یمن آمد دل و جان تازه شد دل چه و جان چه جهان از بوی رحمان تازه شد آن شراب کهنه چون بر سر دوید از لطف آن هم …
غزل شمارهٔ ۳۲۳
بوئی از گلستان جان آمد بتن مردگان روان آمد مرهم داغ سینه افکار صحبت جان ناتوان آمد زنگ دلهای عاشقان بزدود رنگ بر روی عاش…
غزل شمارهٔ ۳۲۴
دوشم آن دلبر غمخوار به بالین آمد شاد و خندان بگشاد دل غمگین آمد گفت برخیز زجا فیض سحر را در یاب ملک از بام سموات به پائی…
غزل شمارهٔ ۳۲۵
دوای درد ما را یار داند بلی احوال دل دلدار داند ز چشمش پرس احوال دل آری غم بیمار را بیمار داند و گر از چشم او خواهی ز دل…
غزل شمارهٔ ۳۲۶
چو من کسی که ره مستقیم میداند صفای صوفی و قدر حکیم میداند طریق اهل جدل جمله آفتست و علل ره سلامت قلب سلیم میداند ز چشم …
غزل شمارهٔ ۳۲۷
طرف گلزار گذشتی ز تو گل زار بماند خار حسرت ز رخت در دل گلزار بماند آنکه ره جانب او رفت دگر باز نگشت هر که شد محرم دل در …
غزل شمارهٔ ۳۲۸
زود از درم در آی که تابم دگر نماند می در پیاله کن که شرابم دگر نماند تا با خودم حجاب خودم از خودم بگیر رفتم چو از میانه …
غزل شمارهٔ ۳۲۹
دست از دلم بدار که تابم دگر نماند از بس سرشک ریختم آبم دگر نماند تا چند و چند با دل خونین کنم عتاب گشتم خجل ز خویش عتابم…
غزل شمارهٔ ۳۳۰
چو تو در بر من آئی اثری ز من نماند چو جدا شوی ز جانم رمقی بتن نماند سخن از دلم برآید بزبان که با تو گویم چو نظر کنم بسوی…