غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۳۱
مرا دردیست در دل نه چو هر درد دوای آن نه در گرمست و نه سرد دوای درد من دردیست سوزان که آتش در زند در گرم و در سرد دوای د…
غزل شمارهٔ ۲۳۲
بر دل و جان رواست درد در سروتن چراست درد تا که رسد ز تن بجان تا نپرد تمام مرد میرسد از بدن بجان میکشد این بسوی آن گر بتن…
غزل شمارهٔ ۲۳۳
حاشا که مداوای من از پند توان کرد دیوانه به افسانه خردمند توان کرد شور از سر مجنون به نصیحت نشود کم ای لیلیش افزون بشکر …
غزل شمارهٔ ۲۳۴
خنگ آنکو دلش شد از جهان سرد روانش یافت از برد الیقین برد تعلقها بدل خاریست یک یک خوش آنکو از دلش خاری بر آورد نمیدانم چس…
غزل شمارهٔ ۲۳۵
تا جان نشود ز این و آن فرد بر دل نشود غم جهان فرد تا دل نشود بعشق او جفت جان کی گردد در این و آن فرد در آتش عشق تا نجوشی…
غزل شمارهٔ ۲۳۶
سرم ز مستی عشق تو های و هو دارد دل از خیال تو با خویش گفتوگو دارد شراب از آن ید بیضا حلال و شیرینست طهور باد که طعم سقا…
غزل شمارهٔ ۲۳۷
در سرم عشق تو غوفا دارد عشق تو قصد سر ما دارد بیخودم کرد نگاه مستت چشم تو نشاه صهبا دارد میکند عارض تو عرض خطی با دل ما…
غزل شمارهٔ ۲۳۸
غرور خشکی زهد ار دماغ تر دارد بیا که مستی ما نشأه دیگر دارد بهشت و خلد و نعیمش کی التفات افتد کسی که حسن رخ دوست در نظر …
غزل شمارهٔ ۲۳۹
کسی کو چشم دل بیدار دارد زهر مو دیده دیدار دارد وصالش هر کرا گردد میسر سرمست و دل هشیار دارد کجا بیند رخش آنگوز پستی نظر…
غزل شمارهٔ ۲۴۰
کسی کو چشم دل بیدار دارد نظر پیوسته با دلدار دارد بهر جا بنگرد چشم خدا بین تماشای جمال یار دارد تماشا در تماشا باشد آن ر…