غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۲۱
داد از غم عشقت ای صنم داد فریاد ز تو هزار فریاد بیمارت را نمیکنی به غمناکت را نمیکنی شاد بر نالهٔ من نمیکنی رحم وز روز…
غزل شمارهٔ ۲۲۲
ز خویش دست نداریم هرچه بادا باد سری ز پوست بر آریم هرچه بادا باد اگر چه تخم محبت بلا ببار آرد ببوم سینه بکاریم هرچه بادا…
غزل شمارهٔ ۲۲۳
تن در بلای عشق دهم هر چه باد باد سر در قفای عشق نهم هر چه باد باد گاهی دل شکسته من، عشق کهربا این که به کهربا بدهم هر چه…
غزل شمارهٔ ۲۲۴
از آن میان نزنم دم که مو نمیگنجد و زان دهان که در و گفتگو نمیگنجد چه گویم از غم دل در شکنج گیسویش که در زبان سخن تو بت…
غزل شمارهٔ ۲۲۵
ز قرب دوست چگویم که مو نمیگنجد ز بعد خود که درو گفتوگو نمیگنجد چه جای نکتهٔ باریک و حرف پنهانست میان عاشق و معشوق مو …
غزل شمارهٔ ۲۲۶
کشد هر جنس جنس خود سخن گرد سخن گردد دل از خود چون بتنک آید بگرد آن دهن گردد چو گردم تشنهٔ معنی دلم ز آن لب سخن گوید چو آ…
غزل شمارهٔ ۲۲۷
جان جز خیال رویت نقشی دگر نبندد دل جز بعزم کویت رخت سفر نبندد بوی تو تا نیاید جان ننگرد گلی را روی تو تا نبیند بر بت نظر…
غزل شمارهٔ ۲۲۸
مرغ خیال کس را کس بال و پر نه بندد هر جا پرد بر و کس راه گذر نه بندد عاشق چو هست صادق یکلحظه نیست بیوصل معشوق بر خیالش …
غزل شمارهٔ ۲۲۹
دل از ادنی کند آن کس که بر اعلی نظر بندد شکوفه برگ افشاند که تا بادام تر بندد ترا رفعت اگر باید ره افتادگی بسپر ز بالا ق…
غزل شمارهٔ ۲۳۰
نمیبینم در این میدان یکی مرد زنانند این سبک عقلان بیدرد ندیدم مرد حق هر چند بردم بگرد این جهان چشم جهان کرد گرفته گرد گ…