غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۱۱
خطیب عشق ندا کرد با زبان فصیح که خلق جمله مریضند و عاشق است صحیح زبان گشاد دگر بار بر سر منبر که اهل عشق جوادند و اهل زه…
غزل شمارهٔ ۲۱۲
خوش آن زمان که رود جان بدانسرای فراخ خوش آن نفس که برآید در آن هوای فراخ زغصه در قفس تنگ آسمان مردیم برون جهیم ازین تنگن…
غزل شمارهٔ ۲۱۳
نعیمی یا جحیمی جنتی ای عشق یا دوزخ شوی گاهی بهشت من شوی گاهی مرا دوزخ چه روی دوست بنمائی بهشت آنجا چه بنماید چه سوزی در …
غزل شمارهٔ ۲۱۴
جز خدا را بندگی تلخ است تلخ غیر را افکندگی تلخست تلخ زیستن در هجر او زهرست زهر بی وصالش زندگی تلخست تلخ جز بعشقش نیست شی…
غزل شمارهٔ ۲۱۵
کاش از جانان رسد پیغام تلخ تا کسی شیرین کند زان کام تلخ از لب چون شکرت ای کان لطف سخت شیرینست آن دشنام تلخ مستی من چون ل…
غزل شمارهٔ ۲۱۶
تا کی ز صلاح من و زهد تو بگویند ای کاش برین شهرت بیاصل بمویند تا کی چمن طاعت ما خوش بنماید زین باغ ملائک گل اخلاص ببوین…
غزل شمارهٔ ۲۱۷
اهتدوا بالعشق طلاب الرشد گم شود آنکو ره دیگر رود من بفتراک غم عشق کسی بستهام دل را بحبل من مسد ای نگار می فروش عشوهگر …
غزل شمارهٔ ۲۱۸
آن شوخ که داد دلبری داد در فن ستمگریست استاد بنیاد مرا بخواهد او کند کرده است دگر ستیزه بنیاد از جور و جفاش کی برم جان و…
غزل شمارهٔ ۲۱۹
هرکجا بود خوبی در فنون حسن استاد در رموز معشوقی از تو میبرد ارشاد زلف کافرت سرکش تیر غمزهات جانکاه دین ز دست این نالد ج…
غزل شمارهٔ ۲۲۰
غم کشت مرا ز دست غم داد فریاد ز غم هزار فریاد اجزای مرا ز هم فروریخت غم داد مرا چو گرد بر باد بنیاد مرا نهاد بر غم آن رو…