پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعیات

از مجموعه اشعار فیاض لاهیجی در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۱۵۲
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۱۲۱

بی‌شرع ره خدا نشاید رفتن بی‌جاده به هیچ جا نشاید رفتن در بادیه‌ای که راه و بیراه یکی‌ست ره بی‌ پی‌رهنما نشاید رفتن

۱۲۱

شمارهٔ ۱۲۲

جز مدح علی نمی‌توانم گفتن جز این گوهر نمی‌توانم سفتن گر صیقل مدحش نبود گرد ملال ز آیینه دل نمی‌توانم رفتن

۱۲۲

شمارهٔ ۱۲۳

چون سنگ ستم پیشه کند دل خستن مردی نبود شکستن و وارستن سهلست شکست شیشه از سنگ ولی سخت است به سنگ خوردن و نشکستن

۱۲۳

شمارهٔ ۱۲۴

در شوره زمین تاک نشاید کشتن غیر از خس و خاشاک نشاید کشتن جز در دل پاکان مفکن تخم امید کاین دانه به هر خاک نشاید کشتن

۱۲۴

شمارهٔ ۱۲۵

باید به لباس نیستی هست شدن بر پا بودن ولیک از دست شدن سر رشته به کف داشتن و مست شدن اندازِ بلند کردن و پست شدن

۱۲۵

شمارهٔ ۱۲۶

تا چند به فکر خودپرستی بودن! باید یک چند محو مستی بودن بر نیستیی زن که سبکبار شوی تا کی در زیر بار هستی بودن

۱۲۶

شمارهٔ ۱۲۷

آن شاخ گل ارچه هست پنهان ز چمن از فیض وجود اوست گیتی گلشن خورشید اگر چه هست در ابر نهان از نور وی ست باز عالم روشن

۱۲۷

شمارهٔ ۱۲۸

فیّاض ز عقل سر به مستی بَر کُن این ره بگذار و راه دیگر سر کن یک عمر ز زهد کله خشکی دیدی یک دم ز می عشق دماغی تر کن

۱۲۸

شمارهٔ ۱۲۹

چون عقل قبولم نکند دردم من چون نفس زبونم نکند مردم من عشقم که قبول طبع ناکس نشوم پیدا کن قدر مرد و نامردم من

۱۲۹

شمارهٔ ۱۳۰

ای عشق بیا که سخت بی‌دردم من بی‌درد تو در آتشم و سردم من چون زردی چهره سرخ روئیست مرا گر بی‌تو به خون غوطه زنم زردم من

۱۳۰
۱۳/۱۶