دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۴۱۵

شعر

فهرست اشعار

پس از قرنی به ارمن شد گذارم پریشان کرد شیرین روزگارم مکن فایز دگر افغان و زاری که کردی از تن خود بی قرارم

سحرگه برگ گل تر شد ز شبنم نسیم! آهسته بگشا زلف از هم بیاور عطر زلفش سوی فایز مرا فارغ کن از غم‌های عالم

سراغ جان جانان از که پرسم نشان ماه کنعان از که پرسم؟ چو اسکندر به ظلمت رفت فایز گذار آب حیوان از که پرسم؟

پری پیکر بت عیسا پرستم به یک نظاره دل بردی ز دستم بیا بنشین به فایز مهربان شو! که من دین مسلمانی شکستم

ندانم از چه رو آشفته حالم چه کردم کز من آزرده ست یارم؟ طبیبم اوست گاهی حال فایز نمی پرسد که من بیمار دارم

دگر شب شد که مشتاق حضورم کنم یاد از رفیق گشته دورم نسوزد هیچ عاشق مثل فایز خمیر آسا گرفتار تنورم

در این دنیا بسی اندوهناکم که از مردن نباشد هیچ باکم یقین روز ازل تقدیر فایز به آب غم عجین گردیده خاکم

بهشتی ای صنم دادی نشانم پس آنگه دوزخی کردی مکانم به فایز آب کوثر وعده دادی چرا آتش زدی آخر به جانم؟

نه افلاطون کند فکری به حالم نه جالینوس داند من چه حالم علاج درد فایز نیست درمان بیا مطرب بزن تا من بنالم

جوانی! رفتی و نایی به سویم نمی دانم کجایت باز جویم ز فایز پرس و جو احوال پیری که تا با تو حکایت بازگویم

۲۹/۴۲