دوبیتیها
از مجموعه اشعار فایز در ترانههای فایز بر اساس نسخهای دیگر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۶۱
زهجرت سینه و دامن کنم چاک روان سازم سرشک از دیده بر خاک هنوز سر بر لحد ننهاده فایز که مهرش را ز دل بنموده ای پاک
شمارهٔ ۲۶۲
زره پوشیده ای با من کنی جنگ کنی پهنای گیتی را به من تنگ ندارد تاب جنگت فایز پیر مزن بر شیشه عمر مرا سنگ
شمارهٔ ۲۶۳
زاسب افتادم و شد کار مشکل سراپا معجری شد در مقابل بزیر معجرش آهسته می گفت « که فایز رفت و داغش ماند بر دل»
شمارهٔ ۲۶۴
تو که ملای قرآن خوانی ای دل تو که درد دلم می دانی ای دل! به بخت مردمانی شیخ و ملا به بخت فایزت نادانی ای دل!
شمارهٔ ۲۶۵
مرا تن زورق است و ناخدا دل در این زورق بود فرمانروا دل برد فایز به ساحل یا شود غرق ندانم می برد ما را کجا دل
شمارهٔ ۲۶۶
زما آن چشم و ابرو می برد دل لب و دندان و گیسو می برد دل بت فایز ز وضع طرز و رفتار نه من دل داده ام او می برد دل
شمارهٔ ۲۶۷
خوشا روزی تو گل بودی، مو بلبل تو گفتی صبر کن، کردم تحمل الهی دشمن فایز بمیره گل از بلبل برید و بلبل از گل
شمارهٔ ۲۶۸
غراب عشق اندر بندر دل علم زد بهر فتح کشور دل از این فوج عرب غم فایز آخر خدا داند چه آرد بر سر دل
شمارهٔ ۲۶۹
سحرها در چمن با خواهش گل نوازد ارغنون در سینه بلبل بلی این است فایز! رسم معشوق که خواهد پند عاشق در تزلزل
شمارهٔ ۲۷۰
عبث دادم به یار بی وفا دل به دست خود فکندم در بلا دل کنون فایز پشیمانست و نادم که با بی موجبی کشتن چرا دل