دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۴۱۵

شعر

فهرست اشعار

معاذالله دهم زآن زلف، یک تار به ملک تبت و ماچین و تاتار اگر شهر ختن هم بر تو بخشند مده فایز زیان کاری زیان کار

خودم این جا دلم در پیش دلبر خدایا این سفر کی می رود سر خدایا کن سفر آسان به فایز که بیند بار دیگر روی دلبر

سحرگه از نوای مرغ گلزار سرم پرشور گشت و دیده بیدار به هر گل بلبلی فایز نواخوان «چه خوش باشد نشستن یار با یار»

مکش سرمه به چشم ناز پرور مکن روز مرا از شب سیه تر نمی سوزد دلت از بهر فایز چه خواهی گفت فردا روز محشر؟

بتا! بیژن صفت در چه گرفتار منیژه وار اگر هستی وفادار کمند زلف بگشا، چون تهمتن تو فایز را ز چاه غم برون آر

دلم در حلقه زلفش گره گیر چو دزدان گرفتار به زنجیر بپرسید ای هواداران فایز از آن زنجیربان، ما را چه تقصیر؟

دو زلفانت فتاده چون سر مار نمایان می کنی هر دم به دلدار اگر خواهی که فایز بنده گردد نقاب از چهره مهتاب بردار

ذلیل و خوار و زارم کردی آخر پریشان روزگارم کردی آخر به فایز بستی اول عهد و پیمان به غربت رهسپارم کردی آخر

بدی زلف سیاهت لیله القدر شب وصلت زالف شهر بهتر هر آن کس یار فایز دید گفتا: «سلام هی حتی مطلع الفجر»

منه بر رخ دو گیسوی معنبر مسوزان اندر آتش سنبل تر به افسرده شب فایز بیندیش که سرما خورده داند قدر آذر

۲۴/۴۲