دوبیتیها
از مجموعه اشعار فایز در ترانههای فایز بر اساس نسخهای دیگر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
به هر جا بگذرد آن ماه رخسار گریزد دین ز در ایمان ز دیوار دخیل ای یار فایز رخ بپوشان ز مردم روی خود پوشیده میدار
شمارهٔ ۲۲۲
من از عهد جوانی تا شدم پیر نکردم در وفای دوست تقصیر چرا فایز وفا کرد و جفا دید کنم با کوکب بختم چه تدبیر؟
شمارهٔ ۲۲۳
دل من در خم زلفت گره گیر چنان شیری که افتاده به زنجیر ترحم کن دمی بر فایز زار مگر در مذهبت کردم چه تقصیر؟
شمارهٔ ۲۲۴
دل و شوق و خیال و میل هر چار کشانندم همی تا منزل یار تو را این چار فایز! دشمنانند از این خصمان به مردی خود نگه دار
شمارهٔ ۲۲۵
عجب دارم از این ابریشمین تار که نازرده چرا پستان دلدار بگو فایز، چپانی را که دیده که یابد پرورش از جامه یار؟
شمارهٔ ۲۲۶
غم دنیا خورم یا حسرت یار و یا گریه کنم من با دل زار همی ترسم شود دیوانه فایز چو مجنون رونهم بردشت و کهسار
شمارهٔ ۲۲۷
تو را دل می دمد کاین سنبل تر معذب داریش دایم در آذر دل فایز فدای پیچ زلفت که از حکمت نمی پیچد گهی سر
شمارهٔ ۲۲۸
که والشمس الضحی روی تو ای یار شب دیجور گیسوی تو ای یار که فایز با همه بالانشینی فدای حلقه موی تو ای یار
شمارهٔ ۲۲۹
نگفتم جا مده بر چهره عنبر سپاه زنگ بر ماچین میاور؟ همی ترسم که جیش کفر، فایز! نماید ملک دین یکسر مسخر
شمارهٔ ۲۳۰
شب ابر است و باران گهر بار سگان خاموش و در خوابند اغیار همین امشب برد گرگ از گله میش تو هم فایز رسان خود را به دلدار