غزلیات
از مجموعه اشعار بابافغانی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
فراوشم شود چندان کز او بیداد میآید ولی فریاد از آن ساعت که یکیک یاد میآید ملامت بین که هر سنگی که جست از تیشهٔ فرهاد …
شمارهٔ ۱۷۲
آنکه بهر دیگران در زلف چین میافگند چون رسد نزدیک من چین در جبین میافگند دیدهام جایی پریرویی که پیش تخت او گر سلیمان …
شمارهٔ ۱۷۳
خزان آمد گریبان را برندی چاک خواهم کرد بمن می ده که پر افشانیی چون تاک خواهم کرد ورق را تازه گردانید بستان، می بگردانید …
شمارهٔ ۱۷۴
بتان شهر که ترکانه باج می طلبند مراد سر بود از هر که تاج می طلبند نماند در جگرم آب و این سیه چشمان هنوز از ده ویران خراج…
شمارهٔ ۱۷۵
آه آتشناک من بوی دل مجنون دهد گر نسوزد دل، کجا این روشنی بیرون دهد بس محالست اینکه گردونم دهد نقد مراد او که تا یکذره دا…
شمارهٔ ۱۷۶
ترک من چون لاله برگ عیش در صحرا کشید سایبان زد بر کنار سبزه و صهبا کشید هر کجا کان دانهٔ در کشتی می برگرفت رند درد آشام …
شمارهٔ ۱۷۷
بازم بسینه عشق و جنون جوش می زند وز خون گرم دل بدرون جوش می زند آسوده بودم آه که از یک نگاه گرم خونی که مرده بود کنون جو…
شمارهٔ ۱۷۸
سیمای توام در دل پر نور نگنجد نور شجر حسن تو در طور نگنجد در حلقه ی دلها ز صدای نی تیرت شوریست که در انجمن سور نگنجد بر …
شمارهٔ ۱۷۹
چشمم ز گرد آن کف پا یاد می کند می گرید و نسیم صبا یاد می کند در آتشم ز حسرت روز شکار تو این دلرمیده بین که چها یاد می کن…
شمارهٔ ۱۸۰
تا رخت را سبزه در گلبرگ تر پنهان بود از تماشا سیر نتوان شد مگر پنهان بود باز وقت آمد که هر کس با حریف سرو قد در میان لال…