غزلیات
از مجموعه اشعار بابافغانی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
این باد ز طرف چمن کیست که داند وین بوی گل از پیرهن کیست که داند این نافه که بر گل شکند غالیه ی تر از سلسله ی پر شکن کیست…
شمارهٔ ۱۶۲
آن پریچهره که دیوانه اش اهل نظرند عاشقانش همه دیوانه تر از یکدگرند آه ازین عشوه نمایان که بهر چشم زدن در نظر چشمه ی نوشن…
شمارهٔ ۱۶۳
هرگز این دست تهی بند نقابی نکشید خم زلفی نگرفت و می نابی نکشید سر آبی فلک عشوه گرم جلوه نداد کان سر آب در آخر بسرایی نکش…
شمارهٔ ۱۶۴
خواهم که بوسم آن لب و روهم نمیدهد من این طلب ندارم و او هم نمی دهد در دست روزگار گل آرزوی من ز آنگونه شد فسرده که بو هم …
شمارهٔ ۱۶۵
گل آمد ساقیا محبوب گلرخسار میباید می بیغش به دست آمد گل بیخار میباید چرا باشند مرغان بهشتی حبس در مکتب مقام این تَذ…
شمارهٔ ۱۶۶
دم به دم در عاشقی دل را زیانی میشود هر زمان از عمر من آخر زمانی میشود دل اسیر خردسالی گشت و این چرخ کهن پیر میسازد مر…
شمارهٔ ۱۶۷
محتسب گر به درِ میکده مانع نشود رندِ میخواره به صد عربده قانع نشود یار چون در رَهِ میخانه قدم پیش نهد کیست کان راه و روش…
شمارهٔ ۱۶۸
چو باشم سر به زانو مانده شب در فکر یار خود رود چشمم به خواب و ماه بینم در کنار خود به بزم شمع خودخواهم که سوزم همچو پروا…
شمارهٔ ۱۶۹
مقیّدان تو از یاد غیر خاموشند بهخاطری که تویی دیگران فراموشند برون خرام که بسیار شیخ و دانشمند خرابِ آن شکن طرّه و بناگ…
شمارهٔ ۱۷۰
آنی که از تو حرف جفا می توان شنید دردت کشم که نام دوا می توان شنید قدت بلند باد که بر نخل حسن تست آن گل کزو نسیم وفا می …