رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

ما با همه کس بر در استیناسیم مشهور جهان چون خضر و الیاسیم ما را همه کس شناسد اما کس را تا شهره نباشد بیقین نشناسیم

تا چند نهد برگ گلت خار دلم تا کی طلبد نرگست آزار دلم عیسی نفسا سبحه و سجاده مگیر وز طره بده صلیب و زنار دلم

دارد هوس وصل دلارام دلم بی او نفسی ندارد آرام دلم آخر چه دل و کدام دل بیچاره یکقطره خونست ولی نام دلم

کردند بجای من بدی جمع لئام گفتم که نمایم بمکافات قیام عقلم بشنید گفت ای ابن یمین از تو نسزد خلاف آئین کرام

زین پیش که سودای جنون داشت سرم بودی هوس مشغله و شور و شرم با عامه از این پس آبحیوان نخورم گر ز آتش تشنگی بسوزد جگرم

هر چند که در هستی خود مینگرم معنیم یکی و در هزاران صورم جز خاک نیم ولیکن از غایت لطف آبم که بهر جام برنگی دگرم

بربود مرا پسته تو خواب از چشم وافشاند سرشک همچو عناب از چشم ماننده شمعم از هوای رخ تو کز آتش دل میچکدم آب از چشم

نه روح درین زمانه نی تن مائیم نی تیره در این زمانه نه روشن مائیم رفتم من و جملگی دگر دوست شدم کارم بگذشت زانکه آن من مائ…

در صورت اگر چه غیر اغیار نه ایم از روی حقیقت بجز ازیار نه ایم مستم ز می تجلی یار مدام یک لحظه درین میکده هشیار نه ایم

از اهل زمانه مرد بیغم مائیم با یار همیشه شاد و خرم مائیم تا کی پی او بهر طرف میگردیم بر ما نگر و ببین که او هم مائیم

۵۲/۶۳