رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
خاتون جهان جهانملک خاتون را آن کیسه فشان سیم و زر قانون را جاوید بقا باد که تا دفع کند عدلش ز سر من ستم گردون را
شمارهٔ ۲۲
برخیز اگر دسترسی هست ترا میدان بیقین که نیست پیوست ترا در یاب و مده فرصت امکان از دست شاید که دگر می نرسد دست ترا
شمارهٔ ۲۳
در فتنه این و آن میفکن خود را در بیم و بلای جان میفکن خود را کاریکه در آن بسعی تو حاجت نیست ز نهار در آن میان میفکن خود …
شمارهٔ ۲۴
دل شد سیه از سپیدی برف مرا در ده می لعل ساغری ژرف مرا کو مطبخی پاک و مسمن مرغی تا قلیه کند بقاتق ترف مرا
شمارهٔ ۲۵
گر قصد کند بصد ضرر روی مرا ور بسته بر آرد بسر کوی مرا تا حاکم بر کمال فرمان ندهد نقصان نکند بیکسر موی مرا
شمارهٔ ۲۶
من بنده نکو شناسم احوال ترا جودی نبود ترا و امثال ترا گوئی سبب حرص لزوم جمعست کز صرف کنند منع اموال ترا
شمارهٔ ۲۷
دارم هوس لعل تو ایدر خوشاب بشتاب تو هم که میکند عمر شتاب تا کی دل بریان من از خون جگر بر آتش سودای تو گرید چو کباب
شمارهٔ ۲۸
کردی دلم ایماه دل افروز کباب خواهی ز دل سوخته هر روز کباب از سوز غم تو خون چکانید دلم شک نیست که خون چکاند از سوز کباب
شمارهٔ ۲۹
بر خاک فتاده رند کی مست و خراب خونابه فشان ز آتش غم همچو کباب کم نیست ز زاهدی که دارد بادی در سر چو حباب ار چه رود بر سر…
شمارهٔ ۳۰
معشوقه چو بامداد برخاست ز خواب یک نیمه نمود رح ز پیروزه نفاب گفتی که طلوع آفتاب از آبست طالع شده یک نیم و دگر نیم در آب