رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

خوش نیست دل خسته ریش از تو جدا هستیم نه بر مراد خویش از تو جدا زین پس اگرم بخت رساند بر تو دیگر نشوم بتیغ و نیش از تو جد…

گل را بسحر نظر ربا کرد صبا واراست و سوی چمن آورد صبا گل هست عروس پاکدامن کو را اندر تتق چمن بپرورد صبا

تا بر تن آزرده تب افتاد مرا یکروز نکرد هیچکس یاد مرا تا من بزیم ثناء تب گویم از آنک تب بود که پشت گرمیی داد مرا

یا رب ز خرد مدار محروم مرا میدار بنام نیک موسوم مرا پیرایه تو داده ئی مرا گوهر نظم عاطل مکن از گوهر منظوم مرا

در وی زده ایم دست او داند و ما وز جام وییم مست او داند و ما گر زاهد و عابدیم و گر فاسق و رند هستیم چنانک هست او داند و م…

نائی که جمال دلستانست او را لبها چو عقیق در فشانست او را در چنگ وی ار ناله کند نای رواست دم در دهدش ناله از آنست او را

گفتم صنما غم رهی نیست ترا وز درد درونم آگهی نیست ترا هرگز نکنی دوا بسیب ز نخم گفتا که کنون به از بهی نیست ترا

حسنت که بر او روح نظر داشت مرا دائم لب و دیده خشک و تر داشت مرا هم ز اول کار چون سرماش نبود در پای غمت ز دست برداشت مرا

گل دید صفای آنرخ نیکو را از غصه درید گر ته صد تو را با شکر تو نبات لافی میزد در چوب ز بهر آن گرفتند او را

دلدار همیگفت من محزون را کآخر چه دواکنی دل پرخون را از وی چو شنیدم اینسخن بگشادم قفل از سر درج گوهر موزون را

۲/۶۳