بخش چهارم

از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار - مثنویات

دسته‌بندی

۴۱

شعر

فهرست اشعار

چونیک وبد آید برت درجهان نه زاین شو غمین ونه دلشاد از آن که میباشد این حالت کودکان پی مشتی از خارک وگردکان به عالم چه شا…

به غم صبر کن بیقراری مکن به رخ اشک از دیده جاری مکن صبوری کن از درد دوری منال به روزو شب وهفته وماه وسال مگوصبر تلخ است …

ز سرتا به پا خویش را هوش کن منت آنچه گویم چو در گوش کن دهم چند پندت ز منگفتن است ز من گفتن است از تو بشنفتن است اگر بشنو…

به کار نماز آی و سستی مکن به طاعات تندی وچستی مکن به کار عبادت چوکاهل شوی ز یادخدا زودغافل شوی حذر کن ستهزا مکن بر نماز …

بود تحفه ای از خدا میهمان چودر پیشت آید بشوشادمان گرامیش دار ار چه کافر بود که این گفته گفت پیمبر بود تو را باشد از خرج …

بشو با پدر مادرت آنچنان که خواهی ز فرزند خود درجهان شوددر جهان هر که عاق پدر چوزهر آید اندرمذاقش شکر تفو باد بر حال واقب…

وفا و صفائی مجو از زنان که هستند رهزن تر از رهزنان مکن باخبرشان ز اسرار خود مده آگهیشان ز کردار خود زنان را مپندار یار ت…

نپرسند تا از تو چیزی مگو که ماند برایت به جا آبرو چو گویی سخن کن تأمل در آن که تا نکته ای کس نگیرد بر آن مگو پر سخن خواه…

تو با دوست هم راز خود را مگو که تا دشمن آگه نگردد از او رسانی اگر راز دل را به لب شود از عجم فاش تا در عرب شنو تا که پند…

هر آنکس که دارای سیم آمده دلش فارغ از رنج و بیم آمده اگر سیم داری نداری غمی عزیز جهان سرور عالمی رواج همه کارها گشته سیم…

۴/۵