بخش چهارم

از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار - مثنویات

دسته‌بندی

۴۱

شعر

فهرست اشعار

مپندار جسم تو چون خاک شد زلوح جهان اسم تو پاک شد مپندار چون رفتی از اینجهان نمانددگر از تونام ونشان تو را پایه هر جاست ب…

دلا حاجت خود بردوست بر که مأیوسی آرد زجای دگر روا نیست حاجت به کس بردنت که باشد نکوتر از او مردنت طمع را چه خوش باشدار س…

بتر ازطمع نیست در روزگار طمع مردرا میکند خوا روزار کسی را که نبود طمع در جهان بگو رخش عزت به گردون جهان مکن پیش کس دست ح…

کسی را که ایزد نماید امیر بباید شود دستگیر فقیر نگردد دلش بد ز کردار بد به داد ضعیفان مسکین رسد خبر دار باشد ز احوال خلق…

مکن شاعری را شعار ای پسر که ترسم شوی ز این هنر دربه در به شعر آنچه افزون بگردد دروغ دهد شعرت افزون صفا وفروغ به مدح کسان…

به پیری تو را نیست گر سیم و زر به جز مردنت چاره نبود دگر بود مردن از ذلت فقر به چو باشد چنین دل به مردن بنه خصوصا کهرنجو…

چو خواهی که براسب گردی سوار ابر زیر ران اسب کوچک میار شود مرد از اسب کوچک حقیر بود راکبش گر امیرکبیر بزرگ اسب کن سعی و آ…

شدی چون ز یزدان خبردار پس اطاعت کن احکام او را و بس ز یاد خدا هیچ غافل مشو به جز راه حق هیچ راهی مرو اعانت از اوجوی در ک…

با دلی پرجوش وجانی پرخروش دوش رفتم تا به کوی می فروش محفلی دیدم سراسر پر زنور به کف موسی ندانم یا که طور باده خواران صف …

سروشی مرا گفت روزی به گوش که ازبهر روزی مخورغم مکوش بکن شکر یزدان قوی دار دل که رزق ترا میدهد متصل شب وروز روزیت آید به …

۲/۵