بخش چهارم

از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار - مثنویات

دسته‌بندی

۴۱

شعر

فهرست اشعار

مخور می و گر میخوری کم بنوش که ماندبرایت به جا عقل و هوش بط باده رو با بت ساده خور اگر میخوری این چنین باده خور اگر چه ن…

دروغ ای برادر ندارد فروغ بکن تا توانی حذر از دروغ چوگفتی دروغی شوی بیقرار که شاید دروغت شودآشکار دروغ تو چون فاش گرددبه …

مشو هرگز از مردن اندیشناک که هست از پی زندگانی هلاک کسی جان نبرده است از چنگ مرگ نکرده است کس فتح در جنگ مرگ هر آنکس که …

با کسی بد مکن مشو غافل از مکافات هستی ارعاقل در زمینی کس ار بکارد جو نبرد گندم او به وقت درو شاد بادا روان او به بهشت کز…

اگر کس خورد زخم خار نخیل به است ار خورد نان زخوان بخیل خور از سفره خویش نان وبصل که به باشد از خوان مردم عسل اگر بر لبت …

ز خلق جهان سخت رنجیده ام بدی ها از ایشان ز بس دیده ام پدر هیچ نبود به فکر پسر پسر ناورد هیچ یاد از پدر اطاعت به شوهر ندا…

پیرهن باری گران باشد به تن «بگذر از تن تا نخواهی پیرهن» بگذر از تن تا سراپا جان شوی بلکه از جان هم که تا جانان شوی چیست …

بنام خدا رو به هر کار کن خدا را به یکتایی اقرار کن به سال و مه و هفته لیل و نهار مشو غافل از یاد پروردگار کن از او بسی ح…

نظرکن به هر صبح بر کهتران که تا خویش را بینی از مهتران چو دیدی چنین ازخدا شکر گو مکن کوتهی یکدم از شکر او گر افتدنگاه تو…

هم تخم نیکی نشان درجهان که نیکی تو را حاصل آید از آن نکوئی ثمرهای نیکودهد به توهر چه خواهی به از اودهد چرا تا بود خوب کس…

۳/۵