غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱
گفتمش از غم توجانم خست گفت طرفی ز عشق رویم بست گفتمش بردی ازکفم دل ودین گفت تقدیر شد ز روز الست گفتمش چون کند به چشم تود…
شمارهٔ ۷۲
شدآن پری به جلوه و ناگاه روببست دیوانه ام نمودوبه زنجیر موببست بس گفتگوز نقطه موهوم داشتیم بر ما به یک کلام ره گفتگو ببس…
شمارهٔ ۷۳
چنانم ساقی ازمی کرده سرمست که می نشناسم از پا سر، سر از دست نمی دانم چه می در ساغرش بود که هشیاران شدنداز بوی او مست مگر…
شمارهٔ ۷۴
هیچ دانی چه به من کرده غمت در برم دل شده خون از ستمت هم پریشان دلم ازطره تو هم قدم خم شده از ابروی خمت برده اند از تن من…
شمارهٔ ۷۵
دلبر ما نه همی طره پر خم با اوست هر چه حسن است در آفاق مسلم با اوست مشمر ای دل صفت حسن که دارد همه را مهربانی بود وبس که…
شمارهٔ ۷۶
چشم ما را نور از دیدار توست جان ما را شور از گفتار توست هر که منظور تو شد منصور شد وآنکه منصور توشد بردار توست شهرت حسن …
شمارهٔ ۷۷
قدمن کاین سان خمیده است از خم ابروی توست و این پریشان حالی من از غم گیسوی توست این سیه بختی که دارم باشد از چشمان تو وای…
شمارهٔ ۷۸
آیه والشمس وصف روی توست سوره واللیل شرح موی توست وصف طوبی را که زاهد می کند شمه ای از قامت دلجوی توست جنت از کوی تو باشد…
شمارهٔ ۷۹
باشد دلم ز روی روی جناب دوست آشفته تر ز طره پرپیچ وتاب دوست دادیم نقد هستی خود را که داشتیم اما نرفته هیچ به خرج حساب دو…
شمارهٔ ۸۰
نه همی حسن چهره دارددوست کآنچه حسن است درجهان با اوست حسن دلبر نباشد از خط و خال چه بری لذت از گل ار بی بوست بد گر از او…