غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
مشکل دل گفتم اززلفت یقین حل گشته است با سر زلفت حدیث اومطول گشته است دروجود جوهر فرد اشتباهی داشتم از دهانت پیش من اکنون…
شمارهٔ ۶۲
شمع این نوری که می بینی به سر بگرفته است پرتوی از روی یار ما به بر بگرفته است زآن به گرداو پرد پروانه تا سوزد همی او ندا…
شمارهٔ ۶۳
تا صبا را تاری از زلفت به دست افتاده است دررواج کار عطاران شکست افتاده است خال در دنبال چشمت گر نباشم در غلط شحنه ای باش…
شمارهٔ ۶۴
زلف بر رخسار آن والاگهر افتاده است یا که هندوئی است در آتش به سر افتاده است بر خلاف اینکه میگویند در چین است مشک زلف او…
شمارهٔ ۶۵
تا به زلفت پیچ وخم افتاده است در دلم اندوه و غم افتاده است بینم اندر بینی و ابروی تو معنی نون والقلم افتاده است دل مرا د…
شمارهٔ ۶۶
از دو جا آسانِ ما را شیخ مشکل کرده است قول شاهد را قبول و ثبت در دل کرده است گفتمش بین این سند را پا به مهر و معتبر شاهد…
شمارهٔ ۶۷
امشب اسماعیل شب را عیدقربان کرده است هر کسش از بس که قربانی دل و جان کرده است روی او باشد کف موسی و زلف او عصاست کز ره ا…
شمارهٔ ۶۸
توچه خوردی که لبت این همه شیرین شده است گوئی اشعار مرا خوانده ای از این شده است همسری کرده مگر با لب تو چشم خروس کز گنه …
شمارهٔ ۶۹
از سیه چشم توروزم سیه است آفت جان ودل از یک نگه است گردچشمت ز پی غارت دل مژه صف بسته چو شاه و سپه است نه چو بالای توسرو …
شمارهٔ ۷۰
دهر ومافیها که شد موجود از بهر علی است دهر تا بوده است ومی باشد همه دهر علی است این همه عالم که یزدان خلق فرمود و کند در…