غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۵۱
لعلی ازکان بدخش آورده لب می خواندش شور عالم در لبش شیرین رطب می خواندش شد ترشح قطره خونی زچشمم بر رخش از دل من قطره خونی…
شمارهٔ ۲۵۲
چون دلم شد عاشقت دانی که من چون کردمش کردمش خون و ز راه دیده بیرون کردمش چون تو را دیدم که داری طره زنجیرسان داشتم من هم…
شمارهٔ ۲۵۳
بر دلم خورده تیر مژگانش نبرم جان ز زخم پیکانش خویش را یوسف افکند در چاه گر ببیند چه زنخدانش خوار گردد به چشم بلبل گل گذر…
شمارهٔ ۲۵۴
سیاووش است گردیده زره پوش ویا زلف است بردوش سیاووش تعالی الله از آن زلف وبناگوش که بردند از دلم صبر از سرم هوش نمی باشد …
شمارهٔ ۲۵۵
شنیده ام سخنی خوش که گفت باده فروش ز دست دوست می ار چه به ماه روزه بنوش می حرام شود ازکف نگار حلال چنانکه نیش گر از او ب…
شمارهٔ ۲۵۶
خیز ای نگار باده بیاور پیش از شاه وشیخ وشحنه مکن تشویش دردمرا به باده بکن درمان مرهم مرا ز باده بنه بر ریش شهد است اگر ز…
شمارهٔ ۲۵۷
شده است دل بر ما خون ز دست دلبر خویش ز دست دل که چه ناورده ایم بر سر خویش نمانده خاک بریزم چه خاک بر سر خویش به تنگ آمدم…
شمارهٔ ۲۵۸
زهی جمال تو دیباچه کتاب ریاض طراوت از رخ تو گل نموده استقراض نشسته خال سیاهی به کنج ابرویت چنانکه گوشه محراب هندوئی مرتا…
شمارهٔ ۲۵۹
نوشته حاشیه صفحه جمال تو خط که هر که پیش تو دم زد ز حسن کرده غلط خط عذار تو دارد خواص مهر گیاه فزوده عشق ولی بر رخت دمید…
شمارهٔ ۲۶۰
خنجر به دست ترک تو دارد سر نزاع باید کنیم جان و دل خویش را وداع از حمره و بیاض رخت آورم فرح از این و آن اگرچه شود حاصل ا…