حکایات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱ - حکایت
بمن دوستی گفت از دوستان که با من همی گشت در بوستان که: از روزگارم غمی در دل است که ناگفتن و گفتنش مشکل است مرا هست رازی …
شمارهٔ ۴۲ - حکایت
چنین یاد دارم که در اصفهان سپهدار گیتی خدیو جهان بفرمود کآرند چون روز جنگ شکاری غلامان، کمانها بهچنگ که تا بیند از لشک…
شمارهٔ ۴۳ - حکایت
شنیدم که طمقاج با داد و دین چو شد دادگر در خراسان زمین فرستاد فرزانه یی بی لجاج که تا بر نشابور بندد خراج فرستاده ی خسرو…
شمارهٔ ۴۴ - حکایت
شنیدم شهی کز ستم عار داشت وزیری خردمند هشیار داشت سحرگه بخدمت چو بستی میان شدی از رخ آثار بیمش عیان برویش اگر شاه خندان …
شمارهٔ ۴۵ - حکایت
شنیدم یکی از ملوک عجم که فرمان روا بود در ملک جم اجل افسر جم ربود از سرش ملک زاده بر سر نهاد افسرش همه بندی و بنده آزاد …
شمارهٔ ۴۶ - حکایت
بخیلی شنیدم یکی روز، چاشت بدستار خوان نان، عسل نیز داشت شنید از در خانه آواز پای نماندش دل از بیم مهمان بجای ز خوان زود …
شمارهٔ ۴۷ - حکایت
شنیدم که: آزاده یی پاک زاد که والا گهر بود وعالی نژاد نظر کرد بر تخت گاه کیان بجای هما، بسته جغد آشیان! چو آشفتگی دید در…
شمارهٔ ۴۸ - حکایت
جهانگردی از خیل کارآگهان سیاحت همیکرد گرد جهان ره افتادش، از انقلاب سپهر شبانگه بدریای مغرب چو مهر نظر افگنان شد بدریا ک…
شمارهٔ ۴۹ - حکایت
شنیدم عضد خسرو دیلمی که هیچ از بزرگی نبودش کمی به شیراز آن خطهٔ بیقرین که گلزار چین است و خلد برین چو زد تکیه بر مسند خ…
شمارهٔ ۵۰ - حکایت
در ایام قطب زمان بایزید که بودش یقین از گمان بر مزید یکی گفت با گبر آتشکده که: ای کشتهٔ کیشت آتش زده نهای جغد، آهنگ ناخ…