حکایات
از مجموعه اشعار آذر بیگدلی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱ - حکایت
شنیدم یکی شاه آزاده بخت که بود از پدر صاحب تاج و تخت خدیو خداترس درویش دوست که آرایش مغز کردی نه پوست بنزدیک ایوان یکی ب…
شمارهٔ ۳۲ - حکایت
دو زن داشت مردی دو مو، پیش ازین سواری دو اسب آمدش زیر زین یکی ز آن دو پیر، آن دگر خردسال قد آن و ابروی این چون هلال یکی …
شمارهٔ ۳۳ - حکایت
شنیدم دو کس با هم از دوستان برفتند از ایران بههندوستان یکی پا چو مارش فرو شد بهگنج یکی ماند در کنج محنت بهرنج غنی بی…
شمارهٔ ۳۴ - حکایت
شنیدم ز شیبانیان غیور مگر ارقم بن کلیب از غرور بشورید بر معن بن زایده زیان دید از آن کار بیفایده بیازید چون بر زبر دست …
شمارهٔ ۳۵ - حکایت
یکی تاجر از شهر خود شد روان بهسوی دگر شهر با کاروان خرش در میان گل از پا فتاد ز یاران خود خواجه تنها فتاد زدش بوسه بسیا…
شمارهٔ ۳۶ - حکایت
شنیدم که فردوسی نیکبخت کشید از جهان چون به فردوس رخت شد از رحمت ایزدی کامیاب یکی دید از زاهدانش به خواب به باغی، نه مانن…
شمارهٔ ۳۷ - حکایت
چو بیدار شد زاهد از خواب شاد همان بیت گویند بودش بیاد همی خواند و خون ریخت از دیدگان پسند این بود از پسندیدگان همان نیمش…
شمارهٔ ۳۸ - حکایت
شنیدم یکی از بزرگان عصر نشستی بزرگانه بر بام قصر سران ولایت در آن آستان بمدحش نشستند همداستان گشادی بکار عدالت چو دست فگ…
شمارهٔ ۳۹ - حکایت
به گیلان کهنفحلی از راستان فرو خواند بر گوشم این داستان: کزین پیشتر کآتشم گرم بود دلم کاین زمان سخت شد، نرم بود مرا هده…
شمارهٔ ۴۰ - حکایت
شنیدم که نادر شه سنگدل گذر کرد بر زاهدی تنگدل چنین گفت با گوشه گیر نژند که: امروز الحق تویی سر بلند که کردی ازین ملک فان…