باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۶۱

شعر

فهرست اشعار

گه عشق تو چون حلقهٔ در میبَرَدم گاه از بد و نیک بیخبر میبَرَدم هر دم به غرامتی دگر میکشدم هر لحظه به عالمی دگر میبَرَدم

سودای توام به سر برون گردانید باری بشنو ز من که چون گردانید بر خاک رهم فکند و خون کرد دلم چون خاک شدم میان خون گردانید

سودای تو کارم به خطر خواهد کرد قسم دل من خون جگر خواهد کرد فی الجمله مرا زیر و زبر خواهد کرد این میدانم تا چه دگر خواهد …

عشق تو به هر دمم هزار افسون کرد تا عقل ز من برد و مرا مجنون کرد من هرچه که داشتم ندادم از دست اما همه او ز دست من بیرون …

گه نعره زن قلندر آیم با تو گه پیش فتاده بر سر آیم با تو هر روز به دستی دگر آیم با تو آخر به کدام در درآیم با تو

گاهی به خودم بار دهد مستی مست گاهی ز خودم دور کند پستی پست گاهیم چنان کند که حیران گردم تا هست جهان و در جهان هستی هست

زان بگرفته است لشکری پیش و پسم تا یک نفسی به خویشتن در نرسم از پرده برون میفکند هر نفسم تا من بندانم که کیم یا چه کسم

چون داد دلم دل گسلم میندهد جز درد و دریغ حاصلم میندهد گرچه دل من ببرد دل او را باد! دل باز چه خواهم چو دلم میندهد

جان میسوزد هر نفسم تا کی ازین دل میندهد هیچ کسم تا کی ازین بگرفت بلا پیش و پسم تاکی ازین فریاد ز فریاد رسم تاکی ازین

چه عشوه و دم بود که دلدارنداد دل برد و به دلبریم اقرار نداد گفتم که مرا به پیشِ خود بار دهد از بیرحمی خود دلش بار نداد

۶/۷