باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۶۱

شعر

فهرست اشعار

ای هر نفست عزم جگرخواری بیش هر دم به توام شوق و گرفتاری بیش همواره ترا ناز و مرا زاری بیش پیوسته ترا عزّ و مرا خواری بیش

گه حملهٔ عشق بر دل مجنون آر گه رد خاکم نشان و گه در خون آر چون دست تراست بنده را فرمان نیست هر روز به دستی دگرم بیرون آر

در راه فکندهای مرا در تک و تاز گه شیب نهی پیش من و گاه فراز هر لحظه مرا به شیوهای میانداز مگذار که یک نفس به خویش آیم با…

ای در غم عشق تو رهی نیست شده دل پر غم تو دست تهی نیست شده هرگاه که درکنار دل بنشینی دل را ز میان برون نهی نیست شده

عشق تو که سر چون قلمم اندازد چون شمع سرم در قدمم اندازد هرگه که وجودت متجلّی گردد تا چشم زنم، در عدمم اندازد

صد بار کشیدم و به سرباری بار خوارم کردی چه خیزد از خواری خوار عشقت چو مرا کشت به صد زاری زار آنگاه مرا چه سود از یاری یا…

آن را که ز دریای تو گوهر بایست همچون گویش نه پا و نه سر بایست من خود بودم چنانک بودم دلتنگ دیوانگی عشق تو می در بایست

در عشق تو ای خلاصهٔ زیبایی با خاک یکی شدم چه میفرمایی گفتی: «به بر تو خواهم آمد روزی» چون من مردم مگر به خاکم آیی

از عشق فرو گرفتهای پیش و پسم تا در غم عشق، راه نبود به کسم تا در همه عمر دیدهام یک نفست عمری است که سرگشتهٔ آن یک نفسم

شرطست ز تو بی سر و بی پا که روم فرض است دراندوهِ تو تنها که روم گفتم بگریزم از تو جایی دیگر خود جای گرفتهای تو هرجا که ر…

۵/۷