باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۶۱

شعر

فهرست اشعار

تا در دل من آتش عشقِ تو فروخت از نیک و بد جهان مرا چشم بدوخت سر جملهٔ کار خود بگویم با تو درد تو مرا بکشت و عشق تو بسوخت

تا کی دل و جان دردمندم سوزی وز آتش عشق بندبندم سوزی چون سوخته و فکندهٔ راه توام چندم فکنی ز چشم و چندم سوزی

من با تو بدی نکردم ای بینایی کاندوه تو میخورم بدین تنهایی تونیز به اندوه خودم باز گذار اندوه بر اندوه چه میافزایی

هم رهبر این عاشق گمراهی تو هم مونس خلوت سحرگاهی تو میسوزم و ازسوز من آگاهی تو از سوختهٔ خویش چه میخواهی تو

گر بی تو دمی خون جگر مینخورم آغشته همی شوم ز خون جگرم کار تو به هیچ گونه پی مینبرم سر گردانا که من به کارتو درم!

گه راندهٔ دربدرم میداری گه غرقهٔ خون جگرم میداری این از همه سختتر که درد دل من میدانی و زیر و زبرم میداری

گاهی به بر خویشتنم میخوانی گاهی ز در خویشتنم میرانی سرگشته و کشتهٔ توام میدانی تا چند بخون جگرم گردانی

ای عشقِ تو کیمیای سرگردانی وی کوی تو در بادیهٔ حیرانی چون میدانم که حالِ من میدانی تا چند به خونِ جگرم گردانی

هر لحظه به سوی من شبیخون آری دست از دو جهان در دل مجنون آری گر ناله کنم که پرده برگیر آخر چیزی دگرم ز پرده بیرون آری

گه با من دلخسته کنی دمسازی گه چون شمعم بسوزی و بگدازی هر شب همگی رهم بگیری تا روز هر روز ز نو در غلطم اندازی

۴/۷